English

Ο ρόλος της ψυχής στη συνειδητή δημιουργία - Μέρος ΙΙΙ


Πώς ν’ αναγνωρίζουμε τους σκοπούς της ψυχής μας

 Το συμπέρασμα που βγαίνει από την παραπάνω ανάλυση είναι ότι εάν θέλουμε ν’ αλλάξουμε την πραγματικότητα μας, εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε συνειδητά, θα πρέπει να το κάνουμε σε αρμονία με την ψυχή μας. Μόνο μέσα από αυτήν την  ευθυγράμμιση με την ψυχή μας, μπορεί να εξασφαλιστεί στις δημιουργίες μας αποτελεσματικότητα και  ευκολία, μα πάνω απ’ όλα σιγουριά ότι αυτά που θα δημιουργούμε θα ενδυναμώνουν μέσα μας την αίσθηση της πληρότητας, αρμονίας, ευτυχίας και αγάπης για τον εαυτό μας και τη ζωή μας. Εάν η τέχνη της συνειδητής δημιουργίας και τα εργαλεία της δεν εστιάζουν στην βελτίωση της σχέσης και  επικοινωνίας με την ψυχή μας αλλά αντίθετα μεγαλώνουν το χάσμα μαζί της, τότε ότι και να δημιουργήσουμε, όποιες επιτυχίες και να έχουμε, δεν θα μας φέρουν ευτυχία διαρκείας.

Ο ανώτερος σκοπός της συνειδητής δημιουργίας είναι άλλος από αυτόν που καταλαβαίνουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Στην ουσία με την ανώτερη συνειδητή δημιουργία, δεν δημιουργούμε για να καλύψουμε κάποιο εσωτερικό μας κενό ή κάποια μας ανάγκη, άσχετα που στην πράξη θα συμβεί και αυτό. Δημιουργούμε γιατί μέσα από τις δημιουργίες και τις υλοποιήσεις μας θέλουμε να δώσουμε στην ομορφιά της ψυχής μας μορφή και στον εξωτερικό κόσμο. Δημιουργούμε όχι από ανάγκη αλλά για να «αυτοθεαθούμε» και να μπορέσουμε αυτήν την εσωτερική ομορφιά που κρύβει μέσα μας η ψυχή μας, να τη δούμε και να την θαυμάσουμε και στο εξωτερικό περιβάλλον, στην εξωτερική πραγματικότητα. Όπως ακριβώς έκανε και ο Θεός με την πράξη της Δημιουργίας και όπως αυτό περιγράφεται στο βιβλίο της Γένεσις. Όπου μετά από κάθε ημέρα δημιουργίας αναφέρεται η φράση «και είδε ο Θεός ότι ήταν καλό». Δηλαδή και ο Θεός είχε την ανάγκη (καταλαβαίνετε ότι ο Θεός δεν έχει καμία ανάγκη καθώς είναι τέλειος αλλά χρησιμοποιούμε μια ανθρωποπαθή έκφραση για να δείξουμε την επιθυμία Του για εκδήλωση και θέαση αυτής της δημιουργίας Του). Έτσι και εμείς ως δημιουργήματα του Θεού κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση, θέλουμε να κάνουμε το ίδιο (ισχύει δηλαδή το Ερμητικό ρητό, «ως άνω και κάτω»).

Σε αυτή όμως τη διαδικασία, όπως είπαμε, δεν είμαστε μόνοι. Είναι η ψυχή μας που μας καθοδηγεί και ουσιαστικά αυτή έχει την ευθύνη των υλοποιήσεων μας. Εμείς απλά το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ευθυγραμμιζόμαστε και να εναρμονιζόμαστε μαζί της. Πως αναγνωρίζουμε εάν το κάνουμε αυτό;

Όταν (συν)εργοζόμαστε μαζί με την ψυχή μας, σε αρμονία μαζί της, τότε υπάρχει μέσα μας μια αίσθηση ελαφρότητας, παιχνιδιού και χαράς. Ακριβώς όπως όταν παίζαμε ανέμελα όταν ήμασταν μικρά παιδιά. Η εργασία με την ψυχή είναι διασκέδαση δεν είναι βάρος. Εάν νιώθουμε ότι γίνεται βάρος, ότι γίνεται «δουλειά», τότε είναι μια σοβαρή ένδειξη ότι πάλι έχουμε αποκοπεί από τη σύνδεση με την ψυχή μας και το πάνω χέρι έχει πάρει η κατώτερη προσωπικότητα μας που προωθεί τα δικά της σχέδια, τη δική της ατζέντα, χωρίς όμως την καθοδήγηση της ψυχής μας. Έχουμε επιστρέψει στο «γνωστό» αγώνα και μόχθο. Η ψυχή πάντοτε μας μιλάει με χαρούμενα συναισθήματα, με χιούμορ, με ελαφρότητα, μας προσφέρει ενδυνάμωση, κουράγιο, έμπνευση και σίγουρη καθοδήγηση.

Εάν οποιαδήποτε ενέργεια μας, μοιάζει με «βαρύ καθήκον», με δύσκολο και περίπλοκο έργο για το οποίο δεν νιώθουμε καλά, είναι μια ένδειξη από την ψυχή μας ότι είμαστε σε λάθος δρόμο. Ακόμη και εάν αυτές τις ενέργειες μας τις χαρακτηρίζουμε «πνευματικές» ή «ανώτερες». Αυτές τις περιγραφές και χαρακτηρισμούς τις κάνει το κατώτερο εγώ και όχι η ψυχή μας. Για την ψυχή μας δεν υπάρχουν πνευματικές ή μη πνευματικές ενέργειες, κατώτερες ή ανώτερες. Όταν είμαστε στο δρόμο που αυτή μας υποδεικνύει τότε τα πάντα είναι πνευματικά και ανώτερα αφού εκπορεύονται από τη δική της έμπνευση και καθοδήγηση. Αντίθετα όταν δεν είμαστε σε ευθυγράμμιση με την ψυχή μας και οι ενέργειες μας δεν απορρέουν από την καθοδήγηση της, τότε όλα όσα κάνουμε είναι μη πνευματικά και κατώτερα ακόμη και εάν προσευχόμαστε 24 ώρες το 24ωρο. Η ψυχή μας ποτέ δεν μας καθοδηγεί σε άβολα πράγματα. Ακόμη και όταν στρεφόμαστε στον πόνο μας εσωτερικά, όταν αυτό προέρχεται από την έμπνευση της ψυχής μας, έχει μια ποιότητα ανακούφισης και ευκολίας.

Ένα άλλο πολύ σοβαρό κριτήριο για να καταλάβουμε εάν οι προθέσεις και οι ενέργειες μας «υποκινούνται» από την ψυχή μας ή όχι, είναι να κάνουμε στον εαυτό μας την εξής ερώτηση,  «είναι η πρόθεση μου για δράση προερχόμενη από την αγάπη ή από το φόβο;». Έτσι θα γνωρίζουμε από πού προέρχεται το κίνητρο της δράσης μας, είτε από την αγάπη (ψυχή), είτε από το φόβο (προσωπικότητα μας).

Όποια ενέργεια και εάν αποφασίσουμε να κάνουμε, όποιο εργαλείο ή τεχνική πνευματική και να χρησιμοποιήσουμε, ότι σχέδιο και να καταστρώσουμε, εάν αυτό δεν προέρχεται από την αγάπη που σημαίνει την έλλειψη του φόβου, αυτό δεν θα έχει αποτέλεσμα, τουλάχιστον διαρκείας και αρκούντος ικανοποιητικό προϊόντος του χρόνου.

Ο λόγος είναι ότι όταν υποκινούμαστε από το φόβο, πχ της έλλειψης, αυτός ο φόβος, που προέρχεται ουσιαστικά από την πίστη μας στην έλλειψη, γίνεται η οργανωτική αρχή της εμπειρίας μας. Αφού αυτή είναι το πρωταρχικό και βαθύτερο κίνητρο μας, με κάποιο τρόπο θα την αναπαράγουμε συνεχώς γιατί αυτή είναι η βαθύτερη πεποίθηση μας για τα πράγματα, αυτή είναι η «κοσμοαντίληψη» μας. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα ανθρώπων που όσα χρήματα και να κερδίζουν, νιώθουν συνεχώς φτωχοί και σε οικονομική ανάγκη και αναγκαστικά πασχίζουν συνεχώς να βγάλουν περισσότερα χρήματα. Δεν καταλαβαίνουν ότι είναι οι ίδιοι που υποσυνείδητα δημιουργούν αυτήν την έλλειψη στον εαυτό τους καθώς συνεχώς λειτουργούν στη βάση της πεποίθησης της έλλειψης και του φόβου που προκαλεί το ενδεχόμενο αυτής, πχ της οικονομικής. Η οργανωτική αρχή των εμπειριών τους μέσα τους, από την ενεργειακή δημιουργική άποψη, είναι αυτή της έλλειψης. Αυτήν την πεποίθηση προβάλλουν ασυνείδητα στο Σύμπαν και φυσικά αυτό το αποτέλεσμα παίρνουν σαν ανταπόκριση από αυτό. Καταστάσεις όπου θα νιώθουν ανάγκη να έχουν περισσότερα, καταστάσεις που θα καθρεφτίζουν την πεποίθηση και πίστη τους στην έλλειψη. Ακόμη και εάν όλες τους οι ενέργειες μοιάζουν θετικές και δικαιολογημένες, με βάση τα καθιερωμένα κοινωνικά εξωτερικά κριτήρια, τελικά δεν είναι γιατί όπως είπαμε είναι πρωτίστως ασυνείδητη και μηχανική αντίδραση στον υποσυνείδητο φόβο της έλλειψης που βιώνουν βαθιά μέσα τους.

Αντίθετα η σωστή προσέγγιση από την άποψη της ψυχής θα ήταν, τα άτομα αυτά να κοιτάξουν μέσα τους, να αντικρύσουν κατάματα την ουσία αυτού τους φόβου. Να αντιληφθούν δηλαδή ότι ένα μέρος του εαυτού τους, ένα κομμάτι της προσωπικότητας τους ζει μέσα σ’ ένα τρομερό φόβο σε σχέση με τα οικονομικά. Πιθανότατα να είναι ένα κομμάτι τους που επηρεάζεται δυσμενώς από αυτό που αναφέραμε ως καρμικό μίασμα από μια προηγούμενη ενσάρκωση. Μια τάση και ψυχική προδιάθεση δηλαδή που φέρει μέσα του το άτομο και το υποσκάπτει συνεχώς στα οικονομικά του ζητήματα. Αυτό το κομμάτι που κουβαλάει αυτήν την καρμική τάση, μπορεί στην παρούσα ενσάρκωση να μη νιώθει ότι «δικαιούται» να λάβει και να έχει οικονομική αφθονία και άνεση (βασιζόμενο στο συμπέρασμα που κουβαλάει από το παλιό καρμικό ψυχικό μίασμα). Μπορεί ακόμη να μην του αρέσει η υλική ζωή (ίσως απότοκο μια προηγούμενης καρμικής τάσης που μπορεί να δημιουργήθηκε πχ από μια προηγούμενη ζωή σε μια πνευματική κοινότητα με όρκους πενίας και αποστροφής προς τις υλικές κτήσεις και απολαύσεις). Έτσι αυτό το κομμάτι, όσο και να προσπαθεί το άτομο, τον σαμποτάρει συνεχώς στο να έχει μια καλή οικονομική κατάσταση.

Η ψυχή μας δεν μας κρίνει και πολύ περισσότερο δεν μας κατακρίνει όσα τέτοια «άρρωστα» κομμάτια και να έχουμε μέσα μας. Απλά περιμένει υπομονετικά και με αγάπη να συνδεθούμε συνειδητά μαζί της και να στείλουμε ενέργεια αγάπης και κουράγιο σε αυτά τα «τραυματισμένα» μας κομμάτια, να τα φωτίσουμε με το Φως της αγάπης της ψυχής μας, με το Φως το Θεϊκό του οποίου φορέας είναι η ψυχή μας.

Μόλις αυτό το εσωτερικό μας σκοτάδι αναγνωριστεί, αντιμετωπιστεί με αγάπη και θεραπευτεί, τότε τα πράγματα σαν από μόνα τους αλλάζουν προς το καλύτερο και στην εξωτερική μας πραγματικότητα. Ακόμη και εάν δεν υπάρξουν περισσότερα χρήματα αμέσως, η ζωή γίνεται πιο ανάλαφρη και πιο εύκολη γιατί το άτομο αφυπνίζεται και εξελίσσεται εσωτερικά, ακολουθεί δηλαδή το σχέδιο της ψυχής του για πνευματική ανάπτυξη. Αρχίζει πχ και νιώθει μέσα του ολοένα και πιο πολύ αυτοεκτίμηση, ότι έχει αξία έτσι και αλλιώς και ότι δικαιούται όλα τα καλά που έχει προγραμματίσει η ψυχή του να του δώσει και συμβάλλουν όπως είπαμε στην περαιτέρω πνευματική και ψυχική εξέλιξη του. Ακόμη και η σωματική εμφάνιση αυτού του ατόμου θ’ αρχίσει να αλλάζει προς το καλύτερο, να γίνεται πιο λαμπερή. Θ’ αρχίσει να λάμπει μια καινούργια εσωτερική ακτινοβολία, ένα «καινούργιο» εσωτερικό Φως. Το άτομο θα μοιάζει στα μάτια των άλλων συνανθρώπων του, φίλων και γνωστών του, ανανεωμένο, ευδιάθετο, ανάλαφρο, χαρούμενο. Δηλαδή θα εκπέμπει όλες τις χορηγημένες από την ψυχή του ποιότητες. Θα νιώθουν όλοι ότι έχει «αλλάξει» χωρίς όμως να έχει αλλάξει προς το παρόν τίποτα στις εξωτερικές του συνθήκες. Αυτές θα αλλάξουν σιγά, σιγά, καθώς η εξωτερική κατάσταση ακολουθεί πάντοτε την εσωτερική και την καθρεφτίζει. Νέες ευκαιρίες θ’ αρχίσουν να προκύπτουν και αυτή η καινούργια εσωτερική «αφθονία» που βιώνει το άτομο, όπως είπαμε δεν έχει άλλη δυνατότητα και επιλογή (νόμος της συνειδητότητας) παρά να εκφραστεί (καθρεφτιστεί) τελικά και στην εξωτερική πραγματικότητα, με αντίστοιχες καταστάσεις, γεγονότα, πρόσωπα, πράγματα, κτλ.

Έτσι είναι σοφό και συνετό, όταν έχουμε μια επιθυμία, όταν έχουμε ένα στόχο που νιώθουμε ότι θέλουμε να υλοποιήσουμε, να τον ελέγχουμε εσωτερικά εάν βασίζεται αυτή η επιθυμία στο φόβο ή στην αγάπη. Εάν αντιληφθούμε ότι υποκινείται από το φόβο, τότε όπως είπαμε στρεφόμαστε εσωτερικά με ευγένεια, αγάπη αλλά και ειλικρίνεια. Κοιτάζουμε κατάματα με στοργή και συμπόνια το εσωτερικό μας κομμάτι που «νοσεί» και κρύβεται πίσω από αυτόν το φόβο. Ρωτάμε τον εαυτό μας (ή ακόμα ρωτάμε και απευθείας αυτό μας το κομμάτι) και αναρωτιόμαστε, «τι αληθινά χρειάζεται αυτή τη στιγμή αυτό το μέρος του εαυτού μου;». Εάν κάνουμε με ειλικρίνεια, αγάπη και ευγένεια αυτήν την ερώτηση στον εαυτό μας, τις περισσότερες φορές θ’ ανακαλύψουμε ότι αυτό που θέλουμε είναι μια εσωτερική ποιότητα παρά κάτι εξωτερικό. Μπορεί να είναι κάτι από τις ποιότητες όπως αυτοεκτίμηση, αγάπη προς τον εαυτό μας, συμπόνια, καλοσύνη, κουράγιο, εμπιστοσύνη, δυνατότητα να θέτουμε όρια και να λέμε όχι, αίσθηση χιούμορ, γέλιο, τρυφερότητα, προστασία, ασφάλεια, κτλ. Και μπορούμε να δώσουμε άμεσα αυτήν την ποιότητα στον εαυτό μας, σε αυτό το κομμάτι μέσα μας που σιωπηρά υποφέρει και φοβάται, με το ν’ αναπτύξουμε την αντίστοιχη ποιότητα στην καθημερινότητα μας. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να συμβεί κάτι μεγάλο και εξωτερικό. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να μας το δώσει κάποιος άλλος. Μπορούμε εμείς να το κάνουμε εσωτερικά ανά πάσα στιγμή. Και αυτή είναι η μαγεία της εσωτερικής αλχημείας στην οποία μας οδηγεί η ψυχή μας. Και τότε θ’ αλλάξουν και οι επιθυμίες μας. Όσο θα θεραπεύουμε τα εσωτερικά μας κομμάτια από τον πόνο και το φόβο στον οποίο βρίσκονται «παγωμένα» στο χρόνο, τόσο θα απελευθερωνόμαστε εσωτερικά και θα επιθυμούμε πράγματα που βασίζονται στην αγάπη, την αυθεντική κατανόηση του εαυτού μας και της ψυχής μας και όχι στο φόβο. Η θεραπεία του εσωτερικού μας σκοταδιού (ή αλλιώς καρμικού μας σκοταδιού) είναι μια πολύ δημιουργική εργασία από μόνη της. Μας καθιστά συνειδητούς δημιουργούς θέλοντας και μη. Η εσωτερική αντιμετώπιση αυτού του «καρμικού σκοταδιού» είναι η πιο ισχυρή πράξη συνειδητής δημιουργίας, και κατασκευής πραγματικότητας. Καμία εξωτερική τεχνική ή πρακτική (πχ θετικές βεβαιώσεις, οραματισμός, δημιουργικός διαλογισμός, κτλ), δεν έχει τη δύναμη και την αποτελεσματικότητα αυτής της εσωτερικής εργασίας. Και εδώ είναι που συμβαίνει ένα παράδοξο που δεν μπορούν αρχικά να καταλάβουν οι άπειροι στο ζήτημα της εσωτερικής εργασίας. Αυτοί πιστεύουν ότι μέσα από τις πρακτικές και τις τεχνικές που προτείνει το κάθε σύστημα ή η πνευματική παράδοση που θα ακολουθήσουν, θα βρουν επιτέλους τη «μαγική» τεχνική, την πανάκεια που θα τους επιτρέψει να ξεφύγουν μια και καλή από τον πόνο. Είτε αυτή η πρακτική θα είναι κάποια μέθοδο συνειδητής δημιουργίας (όπως πχ το Σύστημα Μορφογένεσις ή οποιαδήποτε άλλη), έτσι ώστε να υλοποιούν ότι θέλουν και ότι τους λείπει και άρα να μειωθεί ο πόνος που νιώθουν, είτε θα είναι κάποιος διαλογισμός ή κάποια προσευχή ή οτιδήποτε άλλο θα πιστέψουν ότι θα τους δώσει αυτό το αποτέλεσμα. Μόνο που το πράγμα λειτουργεί διαφορετικά από την οπτική και άποψη της ψυχής, από την αληθινή πνευματική εξέλιξη. Όσο περισσότερο ανοιγόμαστε εσωτερικά στο Φως τόσο περισσότερο σκοτάδι συναντάμε μέσα μας. Σκοτάδι με τη μορφή λανθασμένων και στρεβλών πεποιθήσεων ή καρμικών μιασμάτων όπως τα αποκαλέσαμε. Μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να μπορούμε να επαναδιαπραγματευτούμε υγιώς εσωτερικά αυτές τις λάθος πεποιθήσεις και να τις αλλάξουμε, πεποιθήσεις που δημιουργήθηκαν από τις καρμικές μας τάσεις, στην ουσία μέχρι τότε λέμε ψέματα στον εαυτό μας μέσα από αυτές τις στρεβλές και περιοριστικές πεποιθήσεις. Όταν το κατανοήσουμε αυτό, τότε μόνο μπορούμε να τις απελευθερώσουμε και να τις αντικαταστήσουμε με πεποιθήσεις που είναι εναρμονισμένες με την αλήθεια της ψυχής μας. Μέχρι τότε όμως το Φως της ψυχής μας θα μας φέρνει στην επιφάνεια ολοένα και περισσότερο τον εσωτερικό μας πόνο, το εσωτερικό μας σκοτάδι. Μέχρι που να εξαντλήσουμε αυτό το εσωτερικό σκοτάδι και φωτίσουμε σχεδόν όλες τις σκοτεινές πλευρές μέσα μας, μόνο τότε μπορούμε να καταλάβουμε το αληθινό μεγαλείο του Φωτός της ψυχής μας. Αυτή η διαδικασία μπορεί να είναι μερικές φορές έντονη και επίπονη αλλά αξίζει τον κόπο. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι ανοίγει τη δίοδο και μας συνδέει μόνιμα με την ενέργεια και το Φως της ψυχής μας, το Θεϊκό μας Φως όπως το χαρακτηρίσαμε πιο πάνω. Αυτό το Φως της ψυχής μας αρχίζει και ακτινοβολεί μέσα από εμάς στην υλική γήινη ζωή μας και είναι αυτό το Φως που έχει όλη τη δημιουργική δύναμη και ικανότητα να υλοποιεί αυτά που αληθινά επιθυμούμε στη ζωή, σε αρμονία βέβαια πάντα με την ψυχή μας. Θα δημιουργήσει την κατάλληλη εξωτερική πραγματικότητα, με τα κατάλληλα γεγονότα, τα κατάλληλα πρόσωπα και σχέσεις (συντροφικές, επαγγελματικές, φιλικές, κτλ) που θα μας φέρουν το μέγιστο βαθμό πνευματικής εξέλιξης, χαράς και ευτυχίας.   

 

 

Τέλος Μέρους ΙΙΙ









active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης