English

"Όλος ο πόνος δημιουργείται από τις επιθυμίες" - ειλικρινής ή ψεύτης ο Βούδας;


Όσοι ασχολείστε με την πνευματικότητα αλλά και την συνειδητή δημιουργία, δηλαδή με την εκπλήρωση των επιθυμιών με συστηματικό και επιστημονικό τρόπο και όχι τυχαίο, είναι πολύ πιθανό να έχετε ακούσει την περίφημη ρήση του Βούδα «όλος ο πόνος δημιουργείται από τις επιθυμίες» (all suffering is caused by desire).

Την στιγμή που διαβάζει κάποιος αυτή τη ρήση ίσως βιώνει ένα μεγάλο παράδοξο και εσωτερική σύγκρουση. Από τη μια ο σεβασμός στη μορφή του Βούδα και το έργο του, αλλά και από την άλλη το ακατανόητο και επώδυνο για τον συνηθισμένο άνθρωπο να δεχτεί ότι μπορεί οι επιθυμίες του να είναι η πηγή που του προκαλεί πόνο, όταν ξέρει ότι οι επιθυμίες του είναι το μεγάλο του κίνητρο για να κάνει ό,τι κάνει στη ζωή του. Σκεφτείτε το λίγο, δεν περνάει ούτε στιγμή που να μην έχουμε επιθυμίες, είναι στην κυριολεξία το οξυγόνο της ύπαρξής μας.

Μελετώντας βέβαια κάποιος λίγο πιο βαθιά το βουδισμό, η εξήγηση που δίνεται είναι ότι αυτό που εννοούσε ο Βούδας ήταν πως το πρόβλημα είναι η προσκόλληση στην επιθυμία και όχι η επιθυμία. Είναι η "λαχτάρα" για την επιθυμία που είναι το πρόβλημα και όχι η επιθυμία αυτή καθ' αυτή. Σκεφτείτε το λίγο. Ποιός λαχταράει κάτι; Αυτός που κατά βάθος δεν πιστεύει ότι μπορεί ή αξίζει ή δικαιούται να έχει αυτό που επιθυμεί. Αντίθετα αυτός που ξέρει ότι μπορεί να έχει αυτό που θέλει δεν το λαχταράει, ξέρει ότι είναι κάτι φυσιολογικό να το έχει στη ζωή του και δεν υπάρχει κανένας λόγος "λαχτάρας", απλά το επιθυμεί φυσιολογικά και το αποκτά. Καταλαβαίνετε ότι πολλές φορές ενώ εμείς νομίζουμε ότι επιθυμούμε κάτι πολύ, στην ουσία το λαχταράμε από μέσα μας και αυτό είναι μια εξαιρετικά άβολη ενεργειακά κατάσταση. Από τη μια θέλουμε κάτι αλλά από την άλλη δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να το έχουμε. Δηλαδή πατάμε την ίδια στιγμή και γκάζι και φρένο, με αποτέλεσμα να μην μετακινούμαστε καθόλου, να είμαστε συνεχώς στο ίδιο σημείο και όπως είναι φυσικό τίποτα δεν συμβαίνει με την επιθυμία μας. Αυτή απλά γίνεται μια νοητική προσκόλληση, ένα νοητικό πάθος, που το σκεφτόμαστε συνεχώς αλλά πότε δεν πλησιάζουμε στην ουσία και το αντικείμενο του. Αυτή η κατάσταση ενεργειακά-συναισθηματικά παράγει πόνο, συναισθηματικό πόνο. Όλοι μας πιστεύουμε έχουμε βιώσει έστω και μια φορά αυτήν άβολη κατάσταση, να θέλουμε κάτι και να μην έχουμε κανένα τρόπο πως να το αποκτήσουμε. Αυτή ακριβώς είναι η ουσία της προσκόλλησης την οποία έθιξε ο Βούδας με τις διδαχές του, μάλιστα την κατέστησε κεντρικό σημείο της διδασκαλίας του στην προσπάθεια του να αφυπνήσει τους ανθρώπους πέρα από τον πόνο. Να τους βπηθήσει να σταματήσουν να υποφέρουν άσκοπα. Άρα το πρόβλημα μας δεν η επιθυμία αλλά οι πεποιθήσεις που έχουμε γύρω από την συγκεκριμένη επιθυμία. Τι είναι αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε μέσα μας ότι δεν μπορούμε να έχουμε την επιθυμία μας; Τι είναι αυτό που πιστεύουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας ώστε να καθιστά σχεδόν αδύνατο το να πιστέψουμε ότι μπορούμε να έχουμε την επιθυμία μας εκπληρωμένη; Δεν είναι πάντως η συλλήβδην απόρριψη των επιθυμιών όπως πολλοί, ερμηνεύοντας λανθασμένα τη διδαχή του Βούδα, έσπευσαν να υιοθετήσουν ως στάση ζωής και μάλιστα να την προάγουν ως ανώτερη "πνευματική" στάση. 

Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν ακόμη ένα σημαντικό λάθος. Μη μπορώντας να καταλάβουν ότι το πρόβλημα δεν είναι οι επιθυμίες τους αλλά οι λάθος πεποιθήσεις που έχουν γύρω από αυτές, το εμπόδιο δηλαδή βρίσκεται μέσα τους και όχι έξω από αυτούς, προβαίνουν σε μια άλλη ακατανόητη και τελείως λάθος προσέγγιση. Μη μπορώντας ν' αντέξουν τον πόνο να επιθμείς κάτι αλλά να μην μπορείς να το αποκτήσεις, τη συναισθηματική λαχτάρα όπως την αποκαλέσαμε και πιο πάνω, χαρακτηρίζουν ως πνευματικότητα το να μην έχουν επιθυμίες. Σου λέει το είπε κια ο Βούδας, το είπε και ο Χριστός, ότι οι επιθυμίες είναι πόνος, ότι μπορεί να χάσεις την ψυχή σου με αυτές, κτλ. Άρα εάν δεν έχω επιθυμίες υλικές, είμαι πνευματικός άνθρωπος, είμαι στο σωστό πνευματικό μονοπάτι σύμφωνα με τις διδαχές δασκάλων όπως ο Χριστός ή ο Βούδας ή και πιθανότατα και άλλων. Έτσι για να δικαιολογήσουν τη δική τους αδυναμία να καταλάβουν ποιό είναι το πρόβλημα με τις επιθυμίες (οι πεποιθήσεις τους όπως είπαμε) κατασκευάζουν μια πνευματικότητα αλά κάρτ. Δηλαδή δεν εξετάζουν το ψέμα τους (πεποιθήσεις) σε σχέση με τη Θεϊκή αλήθεια αλλά προσπαθούν να προσαρμόσυν τη Θεϊκή αλήθεια στο ψέμα τους, έτσι ώστε να σταματήσουν τον συναισθηματικό πόνο που τους δημιουργεί η "λαχτάρα" των υλικών επιθυμιών και η αδυναμία τους να τις υλοποιήσουν. Αλλά ας σεκφτούμε ένα λεπτό, ακόμη και η επιθυμία κάποιου να μην έχει επιθυμίες, είναι από μόνη της επιθυμία. 

Βλέπουμε ότι και σε άλλες παραδόσεις έξω από το Χριστιανισμό (όπως εξηγήσαμε και στο προηγούμενο κείμενο για το εάν ο Χριστός ήταν ενάντια στον πλούτο ή όχι), μπορεί να υπάρχουν λανθασμένες ερμηνείες που να οδηγήσουν σε μια εξίσου λανθασμένη "ιδανικοποίηση" της φτώχειας και άρνησης των επιθυμιών στον υλικό κόσμο. Τελικά αυτή η στάση γίνεται μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό που επιχειρεί να λύσει αρχικά και πολλές φορές αυτή η θέαση των πραγμάτων είναι δυνατόν να γίνει μεγάλο εμπόδιο στην πνευματική μας εξέλιξη ή ακόμα να οδηγήσει και σε ολοκληρωτική ματαίωση της πνευματικής μας πορείας γιατί μας βάζει σε ευθεία σύγκρουση με τον υλικό μας εαυτό ο οποίος από τη φύση του επιθυμεί πράγματα συνεχώς. Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το να έχουμε επιθυμίες, είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου γιατί έχει δημιορυγηθεί κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού. Ακόμη και ο Θεός που είναι τέλειος και δεν του λείπει κάτι, δεν έχει ανάγκη κάτι, με την έννοια που έχουμε εμείς για να επιβιώσουμε, εκφράζει την επιθυμία να αυτοθεαθεί μέσα από τη Δημιουργία Του. Αυτό είναι ξεκάθαρα αποτυπωμένο στο βιβλίο της Γένεσις, όπου αναφέρει στο τέλος της κάθε ημέρας της Δημιουργίας ότι "και είδε ο Θεός ότι ήταν καλό". Οπότε και εμείς όπως είπαμε, σαν δημιουργήματα Του κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση έχουμε την ίδια επιθυμία, μέσα από τις υλικές μας επιθυμίες να μπορέσουμε να κοιτάξουμε και να δούμε την πνευματική μας φύση να εκδηλώνεται (προβάλλεται) και να φανερώνεται μέσα στον εξωτερικό υλικό κόσμο δηλαδή κατά κάποιο τρόπο, μέσα από αυτόν (υλικό κόσμο) να αυτοθεαθούμε. Ο υλικός κόσμος μας προσφέρει αυτήν την υπέροχη ευκαιρία και δυνατότητα. Είναι "εγκληματικό" να αρνηθούμε τις υλικές μας επιθυμίες, δεν είναι ο σωστός δρόμος αυτός προς την πνευματικότητα, το αντίθετο μάλιστα. Αυτό που πρέπει να αρνηθούμε είναι η προσκόλληση και η λαχάρα μας για τις επιθυμίες, καθώς και τις λάθος πεποιθήσεις που οδηγούν σε αυτήν τη λαχτάρα για κάτι και τον αναπόφευκτο συναισθηματικό πόνο!  

Εδώ να επισημάνουμε και ένα δεύτερο είδος "επιθυμίας", πέρα απο τις επιθυμίες να έχουμε κάτι που μας λείπει ή θεωρούμε ότι θα μας φέρει ευτυχία. Είναι η επιθυμία "να ήταν τα πράγματα αλλιώς". Δηλάδή δεν μας αρέσει αυτό που παρατηρούμε στον εξωτερικό κόσμο, στην εξωτερική μας πραγματικότητα και θέλουμε να το αλλάξουμε, χωρίς όμως να έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό μέσα από την άμεση ατομική μας δράση. Δηλαδή το θέμα αφεύγει της απευθείας εμπλοκής μας με την κατάσταση για την οποία διαμαρτυρόμαστε. Πχ δεν μας αρέσει ο καιρός, δεν μας αρέσει η κυκλοφοριακή συμφόρηση στο δρόμο, δεν μας αρέσει η κυβέρνηση, κτλ. Σε αυτό το είδος της επιθυμίας βρίσκεται μια μεγάλη παγίδα γιατί όταν δεν μας αρέσουν τα πράγματα και αυτά δεν είναι στην άμεση δυνατότητα μας να τ' αλλάξουμε, τότε εγκλωβιζόμαστε ενεργειακά σε μια κατάσταση γνωστή και ως "αντίσταση". Εσωτερικά με τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας "αντιστεκόμαστε" σε αυτό που παρατηρούμε χωρίς όμως να προβαίνουμε σε κάποια δράση καθώς όπως είπαμε δεν μπορούμε άμεσα να το επηρεάσουμε. Αυτό μας οδηγεί εσωτερικά στο να βιώνουμε μια κατάσταση συγκρουσιακή με την εξωτερική μας πραγματικότητα και αναπόφευκτα σε μεγάλο συναισθηματικό πόνο. Φυσικά δεν χρειάζεται να αναφέρουμε τι συνέπειες έχει αυτή η στάση στις δονήσεις που εκπέμπουμε στο Σύμπαν. Έτσι αυτό το είδος της επιθυμίας, "το να ήταν τα πράγματα αλλιώς" είναι καθαρός πόνος από την οπτική που το εξετάζουμε. Αν μπορεί κάποιος με τη δράση του ν' αλλάξει κάτι που τον ενοχλεί ας το κάνει, το να βράζει όμως στο "ζουμί" του για πράγματα που δεν μπορεί να επηρεάσει είναι πράξη ανευθυνότητας απέναντι στον εαυτό του, Με αυτήν του τη στάση βλάπει τόσο τον εαυτό του γιατί βιώνει άμεσα στεναχώρια και συναισθηματικό πόνο για κάτι για το οποίο δεν μπορεί ο ίδιος να κάνει κάτι αλλά και μεσομακροπρόθεσμα οδηγεί τον εαυτό του σε άσχημες εξωτερικές υλοποιήσεις καθώς εκπέμπει συνεχώς χαμηλόσυχνη ενέργεια προς το Σύμπαν. Και όπως είπαμε και στο κείμενο για τις τρεις θεμελιώδεις αλήθειες του Σύμπαντος, το Σύμπαν δεν εξετάζει τι θεωρούμε εμείς προσωπικά δίκαιο ή άδικο αλλά εντυπώνεται μόνο από την ενέργεια (δόνηση) που εκπέμπουμε. Έτσι εάν δεν θέλουμε να έχουμε άσχημα πράγματα να έρχονται συνεχώς στην πραγματικότητα μας ας προσέξουμε πολύ την παγίδα της επιθυμίας "να ήταν η πραγματικότητα αλλιώς"!  

Από την άλλη όμως ο συνειδητός δημιουργός και «επίδοξος» κατασκευαστής πραγματικότητας έχει ακούσει και άλλες ρήσεις που τον προτρέπουν στο ακριβώς αντίθετο. Π.χ όλοι φαντάζομαι έχετε ακούσει την πασίγνωστη ρήση του Paolo Coelho «όταν επιθυμείς κάτι πολύ, το Σύμπαν συνωμοτεί υπέρ σου». Μα εάν επιθυμήσεις κάτι πολύ, έχεις πρόβλημα με την προσκόλληση που θέτει ο Βούδας αλλά εάν ακολουθήσεις το Βούδα και δεν «προσκολληθείς» πολύ σε αυτό που επιθυμείς, δηλαδή δεν το επιθυμήσεις έντονα, πώς θα ωθήσεις το Σύμπαν να συνωμοτήσει υπέρ σου? Πραγματική σπαζοκεφαλιά δεν συμφωνείτε?

Εμείς ως Σύστημα Μορφογένεσις, ένα πανίσχυρο Σύστημα υλοποίησης που έχει τις καταβολές του στην Αρχαία Ελλάδα, θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε μια άλλη οπτική που θα λύσει κατά κάποιο τρόπο την σπαζοκεφαλιά.

Για εμάς και οι δύο ρήσεις είναι αληθινές αλλά εάν δεν γνωρίζεις πώς να τις χρησιμοποιήσεις μπορούν να γίνουν και οι δύο ανυπέρβλητα εμπόδια στην τέχνη της συνειδητής υλοποίησης των επιθυμιών.

Το μυστικό βρίσκεται σε τρεις λέξεις: α) δυϊσμός β) πολικότητα γ) επιδεξιότητα.

Ο δυϊσμός είναι η υπέρτατη συνθήκη που υπάρχει στον φυσικό μας κόσμο. Τα πάντα υπάρχουν σαν ζευγάρια αντιθέτων. Καλό κακό, νύχτα ημέρα, πλούτος φτώχεια, δύναμη αδυναμία, ζωή θάνατος κτλ. Δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα χωρίς το αντίθετό του. Το καθετί έχει νόημα και ορίζεται από το αντίθετό του. Γνωρίζουμε τον πλούτο ως έννοια μόνο γιατί υπάρχει η φτώχεια. Εάν δεν υπήρχε η φτώχεια δεν θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε τον πλούτο. Το ίδιο συμβαίνει με το κάθε τι.

Η πολικότητα προκύπτει από το δυϊσμό. Σε κάθε ζευγάρι των αντιθέτων υπάρχει μια ενεργειακή πολικότητα του τύπου +,- (θετικό ενεργειακό φορτίο, αρνητικό ενεργειακό φορτίο). Η πολικότητα και η έντασή της αλλάζει ανάλογα τις συνθήκες. Μπορεί κάτω από κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες ο πλούτος να αποκτήσει θετική ενεργειακή φόρτιση και η φτώχεια αρνητική και κάτω από άλλες συνθήκες η πολικότητα να αλλάξει και έτσι να αλλάξει ο μαγνητισμός όλου του δίπολου και μαζί όλη η διαδικασία και στρατηγική προσέλκυσης του στόχου που θα εκπληρώσει την επιθυμία.

Τέλος, επιδεξιότητα είναι η Σοφία να γνωρίζεις και να διακρίνεις πώς να εφαρμόσεις την γνώση της συνειδητής υλοποίησης, κυρίως πώς να χειριστείς τα ζευγάρια των αντιθέτων εννοιών που προκύπτουν από το δυϊσμό και στη συνέχεια το ενεργειακό φορτίο που καθορίζεται από την πολικότητα. Η επιδεξιότητα είναι στην ουσία η ικανότητα να χειριστείς το γκάζι και το φρένο, όπου τίποτα από τα δύο δεν είναι από μόνο του καλό ή κακό, αλλά αναλόγως του τι θέλεις να κάνεις χρησιμοποιείς είτε το ένα είτε το άλλο.

Στην αρχή της συνειδητής δημιουργίας πρέπει να έχεις επιθυμία για κάτι (γκάζι, θετικό ενεργειακό φορτίο). Εδώ θέλουμε τη ρήση του Coelho να εφαρμόσουμε πιο πολύ. Την ίδια ώρα όμως που αναπτύσσεις την επιθυμία σου για κάτι, λόγω του δυϊσμού, όσο θετική φόρτιση δίνεις στο στόχο σου, άλλο τόσο δημιουργείς τις προϋποθέσεις για να υπάρχει το αντίθετό του (φρένο, αρνητικό ενεργειακό φορτίο). Η ένταση του θετικού ενεργειακού φορτίου που δίνεις στο στόχο σου (θετική επιθυμία) μπορεί να υπάρξει μόνο εάν υπάρχει στην ίδια ένταση και το αντίθετο φορτίο. Εάν δεν γνωρίζεις πώς να απελευθερωθείς επιδέξια από την ένταση των αντιθέτων είναι ζήτημα χρόνου ν’ αλλάξει η πολικότητα και να βιώσεις τον αντίθετο, αυτό δηλαδή που δε θέλεις και να σου δημιουργήσει πόνο. Εδώ θέλουμε να λειτουργήσουμε σύμφωνα με τη ρήση του Βούδα και να μην προσκολληθούμε στην επιθυμία αλλά να αποστασιοποιηθούμε.

Σε αυτή τη δεύτερη φάση η επιθυμία γίνεται σαν την ουρά μιας γάτας. Όσο η γάτα θα κυνηγάει την ουρά της (επιθυμία) αυτή θα της ξεφεύγει και όσο θα την αγνοεί την ουρά της (επιθυμία) αυτή θα τρέχει από πίσω της…

Σε αυτή τη φάση της συνειδητής δημιουργίας περνάς σε κάτι που είναι φαινομενικά παράδοξο, «επιθυμείς χωρίς να επιθυμείς» και εδώ ακριβώς έρχεται η τέχνη της επιδεξιότητας. Η επιθυμία, από εκεί που ήταν στο προσκήνιο του μυαλού σου, πρέπει τώρα να περάσει στο παρασκήνιο, στο «πίσω μέρος» που λέμε, χωρίς να τη σκέφτεσαι συνειδητά. Αυτό πρέπει να γίνει σε σωστό timing, ούτε πολύ νωρίς και να μην προλάβεις να την φορτίσεις αρκετά ενεργειακά, αλλά ούτε και αργά γιατί τότε ρισκάρεις να έχει δυναμώσει εξίσου και ο αντίθετος πόλος και να συμβεί αντιστροφή πολικότητας (ίσως σε κάποια άλλη ανάρτηση έχουμε την ευκαιρία να εξηγήσουμε βαθύτερα την πολικότητα και πώς αυτή λειτουργεί στη συνειδητή δημιουργία όπως κάνουμε στο μάθημα της εκπαίδευσης του Συστήματος Μορφογένεσις με τίτλο «οδηγός πλοήγησης στο Matrix»).

Γι’ αυτό υποστηρίζουμε στο Σύστημα Μορφογένεσις, ότι η συνειδητή δημιουργία είναι επιστήμη και τέχνη μαζί. Επιστήμη γιατί πρέπει να γνωρίζεις σχετικά με το δυϊσμό, την πολικότητα των ενεργειακών φορτίων αλλά και την πολικότητα επίσης των ενεργειακών καναλιών που είναι εδραιωμένα μέσα στο φυσικό κόσμο και μέσα από αυτά θα περάσει η ενέργεια που θα δημιουργήσει και θα λάβεις το στόχο σου εκπληρωμένο. Και τέχνη γιατί πρέπει να αντιλαμβάνεσαι πώς θα πλοηγηθείς, πότε θα πατήσεις το γκάζι και πότε θα πρέπει να σηκώσεις το πόδι σου από αυτό και να πατήσεις ελαφρά το φρένο για να προσγειωθεί ο στόχος σου μαλακά στην αγκαλιά σου, γιατί εάν έρθει με μεγάλη φόρα μπορεί να αναπηδήσει και να μην τον πιάσεις… Θα πρέπει να μπορεί να είσαι και Βούδας δηλαδή "αποστασιοποιημένος" από την επιθυμία αλλά ταυτόχρονα και «συνωμότης» μαζί με το Σύμπαν υπέρ σου! Θα πρέπει να μπορείς να είσαι κατά βούληση και "ζεστός" με την επιθυμία σου αλλά και "κρύος" και γκάζι και φρένο!









active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης