English

Έλλειψη ενθουσιασμού για στοχοθεσία


Έλλειψη ενθουσιασμού για στοχοθεσία

Ερώτηση:

Διαβάζω τα μαθήματα και έχω κάποιες ερωτήσεις να κάνω.
Όσες φορές προσπάθησα να κάνω διαλογισμό, αυτοσυγκέντρωση ή όπως αλλιώς να το πεις, βαριόμουνα και τα παρατούσα. Έχω κάνει από Silva (πριν από 25 χρόνια), Υπερβατικό Διαλογισμό και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Και ενώ ξεκινάω με καλές προθέσεις και διάθεση, στον δρόμο τα παρατάω.
Το θέμα μου με όλα αυτά (και με τη Μορφογένεση) είναι ότι δεν αισθανόμουν (ούτε και τώρα) αυτόν τον πόθο που φαίνεται ότι χρειάζεται. Αυτά που έχω μου φαίνονται αρκετά ώστε να μην λαχταράω διακαώς κάτι ώστε να αφιερώσω τόσο χρόνο και ενέργεια για κάτι.
Και δεν είναι μόνο στον διαλογισμό. Και στην δουλειά μου έτσι ήταν και είναι. Έχω φίλους και γνωστούς που θα έκαναν τα πάντα προκειμένου να αποκτήσουν ένα μεγάλο αυτοκίνητο ή να τρώνε σε ακριβά εστιατόρια και να φοράνε επώνυμα ρούχα. Εμένα όλα αυτά με αφήνουν αδιάφορο. Αλλά χωρίς τα καύσιμα πόσο μακριά μπορείς να πας;

Ακόμα κάτι. Από τις ιστορίες του Αναζητητή, όπως και στον δρόμο του Ειρηνικού πολεμιστή, του Καστανέντα ή Ουράνια προφητεία ή ακόμα και τον Αλχημιστή, όλοι οι πρωταγωνιστές πέφτουν σε γεγονότα που λες ΟΥΑΟΥ! Ναι αυτό είναι. Εδώ υπάρχει κάτι. Ο Αναζητητής πάει στην Σαμοθράκη και τον βρίσκει ο Δάσκαλος στην μέση του πουθενά. Εμένα όλα μέσα από βιβλία μου έρχονται. Και δεν κάνω ουάου. Λέω «ώραία ιστορία» αλλά πού ξέρω εγώ τώρα αν δεν τα λέει έτσι. Είναι αυτή η ΑΛΗΘΕΙΑ ή ένα παραμυθάκι. Πώς μπορώ εγώ να πιστέψω ότι αξίζει;
Επίσης κανένας από αυτούς δεν είναι «νορμάλ». Δεν έχει κάποιος οικογένεια, να πηγαίνει στην δουλειά του, να γυρίζει το βράδυ, να πάει για ψώνια ή για καφέ με τους φίλους του. Όλοι στις ιστορίες είναι άτομα «ξεχωριστά». Πώς να ταυτιστώ ο δόλιος μαζί τους;

Και ένα τελευταίο. Σχετικά με αυτά που θέλεις να αποκτήσεις. Αν είναι, ας πούμε, το Χρηματιστήριο. Ισχύει και εκεί το «αβλαβώς»; Όταν κερδίζω εγώ κάποιος άλλος χάνει. Και πώς το προγραμματίζεις; Να φανταστώ ότι διαλέγω μία μετοχή και την αγοράζω; Και μετά βλέπω ότι πάει καλά; Και αν κάποιος άλλος την φαντάζεται προς τα κάτω; Δεν είναι το ίδιο με το Λότο και τις αντικρουόμενες σκεπτομορφές;

Σ' ευχαριστώ εκ των προτέρων


Απάντηση:

Αγαπητέ XXXXXX καλημέρα,

Σ' ευχαριστώ για την ερώτησή σου,

Θα ξεκινήσω από τα τελευταία προς τα πρώτα:

1. Για το χρηματιστήριο. Σαφώς το να κερδίσεις εσύ δεν σημαίνει ότι άλλοι θα ζημιωθούν, άρα είναι αβλαβές. Αλλά και να ζημιωθούν κάποιοι, στα ανταγωνιστικά παιχνίδια εσύ δεν επιβαρύνεσαι ποτέ καρμικά, επειδή σε κάθε είδους τζόγο ο κάθε παίκτης γνωρίζει το ρίσκο που παίρνει συνειδητά προκειμένου να βγάλει κέρδη. Έτσι, είναι πράγματι «η σκεπτομορφή σου εναντίον των άλλων», και όποιος υπερισχύσει!
2. Για το ότι «όλοι οι δάσκαλοι και οι προχωρημένοι είναι άνεργοι ή χωρίς οικογένεια», κάνεις μεγάλο λάθος. Θα μπορούσα να σου αναφέρω δεκάδες παραδείγματα δασκάλων που ζούσαν παράλληλα μία «συμβατική ζωή». Το ίδιο ισχύει και για τον Έλληνα. Οπότε είναι μεγάλο λάθος να νιώθεις μειονεκτικά και να θεωρείς εμπόδιο το ότι εργάζεσαι ή βγαίνεις με φίλους «για καφέ»! Οι εκκωφαντικές ιστορίες που διαβάζεις στα βιβλία είναι σπάνιες και δεν σημαίνει ότι για να έχει κανείς επιτεύξεις πρέπει να του τύχουν τέτοια περιστατικά. Πολλοί έχουν φωτιστεί στο σπίτι τους, με τους δικούς τους ή στις ερημιές, μόνοι, ήρεμα και απλά.
3. Εκείνο που πρέπει όντως να σε απασχολήσει είναι η έλλειψη ενθουσιασμού. Αν αυτή ήταν μόνο στα εσωτερικά θέματα ή μόνο στο επαγγελματικό, δεν θα το θεωρούσα ανησυχητικό. Όλοι μας για κάποιους τομείς μπορεί να αδιαφορούμε, αλλά σε άλλους βγάζουμε πάθος και φιλοδοξία να εξελιχθούμε και να πρωτεύσουμε. Εσύ δίνεις μια εικόνα γενικευμένης αδιαφορίας και δυσκολίας να παθιαστείς και να ενθουσιαστείς με τα πράγματα.
Αν είναι όντως έτσι, το πρόβλημά σου έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται έρπουσα κατάθλιψη, που το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η ανηδονία και η έλλειψη ενθουσιασμού για τη ζωή. Αυτό το πρόβλημα είναι σοβαρό και για την εσωτερική σου πρόοδο γιατί μεταφράζεται σε «έλλειψη έφεσης».
Η αιτία ανάγεται κυρίως στα παιδικά σου χρόνια και στους γονείς σου, οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους σε «δίδαξαν» ασυνείδητα ότι η ζωή δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον, είναι μπελάς, είναι επίπεδη, χωρίς πάθη και έντονες απολαύσεις ή συγκινήσεις.
Ελπίζω να μην το παρεξηγήσεις, αλλά θα σου πρότεινα να επιμείνεις στην άσκηση Σύγκλισης Ψυχικών Δυνάμεων για το ζήτημα αυτό, και παράλληλα να ξεκινούσες ομοιοπαθητική θεραπεία ή ψυχοθεραπεία (με την ευρύτερη έννοια χωρίς να προσκοληθείς σε κάποια συγκεκριμένη της μορφή. Ό,τι ταιριάζει στην περίσταση). Θα γίνεις άλλος άνθρωπος και θα με ευγνωμονείς που σου άνοιξα τα μάτια σε μια άλλη συναρπαστική πραγματικότητα.









active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης