English

Η θετική σκέψη και η εναλλακτική ιατρική, λύση ή πρόβλημα;


Πολλοί άνθρωποι που γνωρίζουν τη «μεταφυσική» ενθουσιάζονται. Από εκεί που ήταν τελείως απογοητευμένοι και αποκαρδιωμένοι με τον τρόπο που βίωναν τη ζωή τους, ξαφνικά μοιάζει η μεταφυσική να τους ανοίγει μια καινούργια δυνατότητα. Τους δίνει ελπίδα ότι η ζωή τους μπορεί να είναι διαφορετική, πιο ωραία, πιο ευχάριστη, πιο εύκολη και με περισσότερο νόημα.

Διαβάζουν για τη σημασία των σκέψεων και ιδιαίτερα των θετικών, ότι αυτές εάν τις εξασκούμε συνειδητά θα μας δημιουργούν θετικά συμβάντα στη ζωή μας. Διαβάζουν ότι όλες οι ασθένειες είναι «ψυχοσωματικές» και ότι στην πράξη τις δημιουργούμε μόνοι μας, με τη σκέψη μας, είτε το καταλαβαίνουμε, είτε όχι. Άρα η υγεία μας είναι ένα θέμα που βρίσκεται απόλυτα υπό τον έλεγχο μας, υπό τον έλεγχο των σκέψεων μας για την ακρίβεια. Διαβάζουν ότι μπορούν πλέον να δημιουργούν την πραγματικότητα τους σε συνεργασία με το Σύμπαν, αρκεί να στέλνουμε σε αυτό τη σωστή ενέργεια, τη θετική ενέργεια, κτλ. Όλα αυτά τα πολύ ωραία και συναρπαστικά υπόσχεται η «μεταφυσική». Δεν είναι υπέροχο; Είναι σαν να ξαμολάς ένα μικρό παιδί μέσα σ’ ένα κατάστημα παιχνιδιών. Είναι σαν να του λες ότι η κάθε φαντασία του μπορεί να γίνει τώρα πραγματικότητα. Είναι πράγματι πολύ ωραίο και αισιόδοξο το μήνυμα της μεταφυσικής.

Εμείς σαν Σύστημα Μορφογένεσις φυσικά δεν θα μπορούσαμε να πούμε κάτι διαφορετικό, αφού αυτά πρεσβεύουμε επί της ουσίας. Το ίδιο μήνυμα προσφέρουμε, ότι όλοι μας είμαστε οι δημιουργοί της πραγματικότητας μας.

Άρα ποιος ο λόγος και η σκοπιμότητα αυτού του κειμένου; Θα την καταλάβετε παρακάτω. Ο λόγος που γράφουμε αυτό το κείμενο δεν είναι ότι διαφωνούμε με το μήνυμα της μεταφυσικής. Το αντίθετο, όπως είπαμε υποστηρίζουμε απόλυτα τη θεωρία της μεταφυσικής. Ο λόγος είναι ότι θέλουμε να προστατεύσουμε αρκετούς ανθρώπους που ενθουσιάζονται και θέλουν να εφαρμόσουν τις διδαχές της μεταφυσικής στο θέμα της υγείας τους.

Ναι, συμφωνούμε ότι όλες οι ασθένειες στη βάση τους είναι ψυχοσωματικές και ότι όταν ασθενούμε κατά κάποιο τρόπο εμείς δημιουργούμε την ασθένεια, άρα εμείς είμαστε υπεύθυνοι να επαναφέρουμε την υγεία μας. Σε όλο αυτό όμως, σε όλη αυτή τη θεώρηση, υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ. Ένα αλλά που οι φανατικοί θιασώτες της μεταφυσικής μοιάζουν ν’ αγνοούν ή και σκόπιμα να υποτιμούν. Και αυτό δυστυχώς τους οδηγεί σε πολύ κακές αποφάσεις σχετικά με την υγεία τους ή τον τρόπο αντιμετώπισης μιας σοβαρής ασθένειας που ήδη έχει εκδηλωθεί.

Το μεγάλο «αλλά» αφορά το εξής δεδομένο. Όλοι μας έχουμε γεννηθεί και ανατραφεί σε μια συγκεκριμένη κοινωνία, όπου υπάρχουν πολύ συγκεκριμένες πεποιθήσεις και πιστεύω για όλα τα θέματα αλλά ας το επικεντρώσουμε στο θέμα της υγείας. Η βασική πεποίθηση που υπάρχει μέσα στο «matrix» που ζούμε, είναι ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε απόλυτα την υγεία μας (σε αντίθεση δηλαδή με αυτό που υποστηρίζει η μεταφυσική). Η κυρίαρχη πεποίθηση είναι ότι οι ασθένειες είναι κάτι «αντικειμενικό» που υπάρχει έξω από εμάς και ανά πάσα στιγμή μπορεί να μας βρει. Αυτό εξαρτάται από το πόσο δυνατοί οργανισμοί «έτυχε» να είμαστε δηλαδή εάν ήμασταν τυχεροί και γεννηθήκαμε με «καλά γονίδια», εάν τηρούμε επαρκώς καλούς κανόνες προσωπικής υγιεινής, εάν κάνουμε καλή διατροφή, καλό τρόπο ζωής, εάν ζούμε σε υγιεινό και όσο γίνεται λιγότερο μολυσμένο περιβάλλον, εάν έχουμε καλό γιατρό που να μας χορηγεί άμεσα το κατάλληλο φάρμακο, κτλ.

Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι να «συναντήσουμε» και να «γνωρίσουμε» τη μεταφυσική, ήδη μέσα μας έχουν ριζώσει οι πεποιθήσεις του κοινωνικού matrix μέσα στο οποίο ανατραφήκαμε. Συνήθως τη μεταφυσική τη γνωρίζουμε πολύ αργότερα στη ζωή μας, σε πολλούς ανθρώπους από κάποια ηλικία και μετά, πχ τα 40 έτη ζωής ή και ακόμη αργότερα. Οπότε η βαθύτερη αλήθεια μας είναι οι πεποιθήσεις του matrix. Ναι, μπορεί να μην μας αρέσουν και να μας «τρομοκρατούν» αλλά δυστυχώς αυτές έχουμε αποδεχτεί ως αλήθεια βαθιά μέσα μας. Και αφού τις έχουμε αποδεχτεί ως αλήθεια μας, έστω και ασυνείδητα, δημιουργούμε την πραγματικότητα μας με βάση αυτές. Αυτό σημαίνει ότι θα παίρνουμε εξωτερικά γεγονότα και συμβάντα που αντιστοιχούν σε αυτές τις πεποιθήσεις, τουλάχιστον μέχρι ν’ αλλάξουμε αυτές τις πεποιθήσεις σε ικανοποιητικό βαθμό. Με τη σειρά τους αυτά τα εξωτερικά γεγονότα θα δημιουργούν αυτό που αποκαλούμε «βίωμα» (εμπειρικό βίωμα), με αποτέλεσμα να πιστεύουμε ακόμη περισσότερο τις συγκεκριμένες «αλήθειες», αυτές να εντυπώνονται πιο βαθιά μέσα μας, δημιουργώντας πάλι ανάλογες εξωτερικές εμπειρίες, για να έχουμε τον ίδιο (φαύλο) κύκλο πάλι από την αρχή.

Όταν γνωρίζουμε τις αρχές και τις ιδέες της μεταφυσικής, όπως είπαμε ενθουσιαζόμαστε. Βλέπουμε για πρώτη φορά μια ακτίνα φωτός, μια ακτίνα ελπίδας. Μια υπόσχεση ότι μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτό που πιστεύαμε ως απαράλλαχτη και αμετάβλητη πραγματικότητα. Έτσι χωρίς να το πολυσκεφτούμε, ασπαζόμαστε αμέσως τις ιδέες της μεταφυσικής. Και πριν καλά καλά ακόμη τις εμπεδώσουμε εμείς οι ίδιοι γινόμαστε «φανατικοί» υποστηρικτές τους και τις «κηρύττουμε» και σε άλλους ανθρώπους, πχ φίλους ή μέλη της οικογένειας μας. Γινόμαστε φανατικοί και κάνουμε συζητήσεις φλογερές υπέρ τους. Δεν δεχόμαστε πλέον την άποψη των άλλων που έχουν μείνει πίσω στις «παλιές» ιδέες. Διαβάζουμε συνεχώς μετά μανίας βιβλία που προωθούν αυτές τις ιδέες και έχουμε σχεδόν πείσει τον εαυτό μας, ότι αυτό είναι που πιστεύουμε. Και εδώ έρχεται το μεγάλο αλλά που αναφέραμε και πιο πάνω και δεν αφορά όπως είπαμε την ορθότητα ή όχι αυτών που υποστηρίζει η μεταφυσική αλλά την παραπλάνηση που κάνουμε στον ίδιο μας τον εαυτό.

Εμείς επειδή δεχτήκαμε σε διανοητικό επίπεδο τις ιδέες της μεταφυσικής και επειδή τις υποστηρίζουμε πλέον θερμά στις «συζητήσεις» μας νομίζουμε ότι έγινε η δουλειά, ότι έχουμε αλλάξει, ότι τώρα αυτή είναι η «αλήθεια» μας. Μόνο που δεν είναι έτσι τα πράγματα και αυτό είναι που χρειάζεται να γνωρίζουμε αλλά πολύ περισσότερο να προσέχουμε γιατί εκεί είναι που την πατάμε, με δυστυχώς πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και τη ζωή μας.

Η αλήθεια μας δεν είναι αυτό που θεωρούμε ότι είναι σε διανοητικό επίπεδο ή αυτό που υποστηρίζουμε στις συζητήσεις μας αλλά αυτό που είναι «καταχωρημένο» και «εγγεγραμμένο» στο υποσυνείδητο μας. Και αυτή είναι δυστυχώς η παλιά αλήθεια, αυτή που δεν μας αρέσει και τόσο.

Πως θα ξέρουμε ποια είναι η αλήθεια μας; Πολύ απλά κοιτώντας την πραγματικότητα μας. Αυτή δείχνει που αληθινά βρισκόμαστε. Τα λόγια που λέμε, δηλαδή τη θεωρία που υποστηρίζουμε (πχ της μεταφυσικής) ας τα θεωρήσουμε ως ένδειξη για το που θέλουμε να βρεθούμε και όχι εκεί που είμαστε τώρα. Η ατομική μας (και ευρύτερα η συλλογική μας) πραγματικότητα δείχνει που αληθινά έχουμε την προσοχή μας, τι είναι αυτό που αληθινά πιστεύουμε και αντανακλάται στην εξωτερική μας πραγματικότητα.

Όλα αυτά τα λέμε για να αποφευχθεί μια πολύ άσχημη παρεξήγηση που κάνουν οι άνθρωποι που ενθουσιάζονται από τις ιδέες της μεταφυσικής. Ας πάρουμε το παράδειγμα της υγείας. Διαβάζουν ότι ουσιαστικά δεν υπάρχουν ασθένειες ότι όλα είναι ψυχοσωματικές εκδηλώσεις και πως όταν προκύψει μια ασθένεια το μόνο που χρειάζεται είναι να διορθώσουν τις σκέψεις τους και η ασθένεια θα πάψει να υπάρχει. Και ενώ αυτό είναι σωστό στη θεωρία, στην πράξη για να συμβεί απαιτείται μια μεγάλη εσωτερική μεταστροφή, μια αλλαγή των βαθύτερων εσωτερικών πεποιθήσεων πρώτα, των πεποιθήσεων που εδρεύουν στο ασυνείδητο δηλαδή στο υποσυνείδητο. Όταν αυτές οι καινούργιες ιδέες γίνουν αληθινός τρόπος ζωής και όχι απλά θεωρητικές ιδέες που χρησιμοποιούμε στις συζητήσεις μας, μόνο τότε οι ιδέες της μεταφυσικής θα γίνουν αληθινό μας κτήμα και θα δημιουργούν την εξωτερική μας πραγματικότητα.

Δυστυχώς οι άνθρωποι που ενθουσιάζονται και βιάζονται ν’ αποδεχτούν τις ιδέες της μεταφυσικής, άμεσα απορρίπτουν την κλασική ιατρική, σε μια προσπάθεια να αποδείξουν στους εαυτούς τους και στους άλλους ότι τώρα πιστεύουν στη μεταφυσική. Απορρίπτουν την κλασική ιατρική και στρέφονται στην εναλλακτική ιατρική που ενσωματώνει πολύ περισσότερο από τις ιδέες της μεταφυσικής. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η αλλαγή δεν έχει γίνει σε υποσυνείδητο επίπεδο. Εκεί, σε αυτό το βαθύτερο επίπεδο, ακόμη πιστεύουν στην κλασική ιατρική, πιστεύουν στην «ασθένεια» και στους ορισμούς που αυτή δίνει για τις ασθένειες και τους τρόπους θεραπείας τους. Δεν πιστεύουν ακόμη ότι έχουν έλεγχο πάνω στο φυσικό τους σώμα μέσα από τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις τους. Έτσι στην ουσία οι άνθρωποι αυτοί ενώ επιφανειακά (θεωρητικά) απορρίπτουν την κλασική ιατρική, αληθινά μέσα τους συνεχίζουν να πιστεύουν σε αυτήν, άσχετα που δεν τους αρέσει! Μάλιστα αυτήν τη μη αρεστή αλήθεια, την καταπιέζουν ακόμη πιο πολύ στα βάθη του υποσυνείδητου τους για να μην τους ενοχλεί.

Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν νοσήσει σοβαρά και δήλωσαν ότι θ’ αντιμετωπίσουν το ζήτημα τους μόνο με την εναλλακτική ιατρική και γενικότερα τη «θετική σκέψη» στα πλαίσια της μεταφυσικής. Απέτυχαν όμως ν’ αναγνωρίσουν το βαθύτερο τους φόβο και την πίστη τους στον παλιό ορισμό της ασθένειας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να είναι οι ίδιοι μια κινούμενη αντίφαση. Ενώ δημιούργησαν ασυνείδητα και υποσυνείδητα συντηρούσαν την ασθένεια με βάση το παλιό τους μοντέλο κοσμοαντίληψης όσον αφορά την υγεία και την κλασική ιατρική, εντούτοις δήλωναν και αποφάσιζαν τι θα κάνουν και πως θα αντιμετωπίσουν την ασθένεια, με βάση τις καινούργιες θεωρητικές τους ιδέες, που περισσότερο ήταν ευσεβείς πόθοι παρά εδραιωμένη αλήθεια-πίστη. Αυτό δηλαδή που θα ήθελαν να ήταν αλήθεια γι’ αυτούς εάν θα μπορούσαν να πιστέψουν ειλικρινά και ανεπιφύλακτα σε βαθύτερο υποσυνείδητο επίπεδο αυτό που είχαν αποδεχτεί σε επιφανειακό θεωρητικό επίπεδο. Έτσι αγνόησαν τελείως τις προειδοποιήσεις, μεθόδους και πρακτικές της κλασικής ιατρικής και μόνο όταν είδαν ότι οι εναλλακτικές επιλογές τους δεν είχαν φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, τότε στράφηκαν στην κλασική ιατρική αλλά πολλές φορές ήταν ήδη πολύ αργά (πχ καρκίνος σε προχωρημένο στάδιο).

Θα ρωτήσει κάποιος, «δηλαδή εάν δεν έχουμε καταφέρει να πιστέψουμε 100% στις καινούργιες ιδέες που θέλουμε και αυτές δεν έχουν φτάσει στο βάθος του υποσυνείδητου μας, ν’ αγνοήσουμε τελείως την εναλλακτική ιατρική και τις ιδέες της μεταφυσικής;» Η απάντηση είναι όχι. Η όλη μας αναφορά στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν γίνεται με αυτόν το σκοπό. Εξάλλου εάν θέλουμε να προχωρήσουμε σε μια αλλαγή πεποιθήσεων έτσι πρέπει να ξεκινήσουμε και να προχωρήσουμε. Αναγνωρίζοντας μια ιδέα πρώτα σε θεωρητικό επίπεδο και σιγά σιγά κάνοντας την κτήμα μας ολοένα και περισσότερο, μέχρι αυτή να αρχίσει να γίνεται η κυρίαρχη μέσα μας.

Κάνουμε όλη αυτήν την αναφορά για να προστατέψουμε ανθρώπους που χρησιμοποιούν την μεταφυσική σαν παυσίπονο ή σαν τρόπο διαφυγής από τα αρνητικά τους συναισθήματα (φόβο, αγωνία, πανικό, κτλ). Δηλαδή ενώ είναι τρομοκρατημένοι από τις παλιές τους ιδέες, προσπαθούν να «διασκεδάσουν» τα παλιά τους ενοχλητικά συναισθήματα με το να προσποιούνται ότι δεν πιστεύουν πλέον στις παλιές ιδέες. Αυτό όμως μπορεί ν’ αποβεί μοιραίο και δεν είναι ο σωστός δρόμος.

Ναι δεχόμαστε τις καινούργιες ιδέες αλλά ταυτόχρονα τιμούμε και τις παλιές όσο αυτές είναι ενεργές μέσα μας, δεν τις υποτιμούμε. Όταν θα έχουμε αλλάξει εσωτερικά θα το ξέρουμε γιατί θα έχουν αλλάξει και τα συναισθήματα μας. Δεν θα μας τρομοκρατεί η ιδέα της ασθένειας γιατί θα ξέρουμε ότι εμείς ελέγχουμε την πραγματικότητα μας. Ούτε θα γίνουμε φανατικοί ενάντια στην κλασική ιατρική γιατί θα ξέρουμε πλέον ότι αυτή υπάρχει γιατί πολύ απλά την πιστεύει μεγάλος αριθμός ανθρώπων, μάλλον η πλειοψηφία του πληθυσμού. Είναι μια εκδοχή της πραγματικότητας που αυτοί  οι άνθρωποι επιλέγουν (δικαίωμα ελεύθερης βούλησης) να δημιουργήσουν για τον εαυτό τους και δεν έχει να κάνει σε τίποτα με εμάς. Θα μπορούμε μάλιστα να τη χρησιμοποιήσουμε περιστασιακά και προς όφελος μας, μέσα όμως από τη Θεϊκή καθοδήγηση όταν και εάν αυτό χρειαστεί. Ούτε θα προσπαθούμε να πείσουμε κανέναν άλλο για τις καινούργιες ιδέες μας για τη μεταφυσική γιατί θα ξέρουμε ότι αυτό είναι μάταιο. Μόνο όταν κάποιος από μόνος του θελήσει να μπει στο δρόμο της αλλαγής αυτή η αλλαγή μπορεί να συμβεί και όχι γιατί τον «συμβουλεύουμε» εμείς ή προσπαθούμε να του κάνουμε πλύση εγκεφάλου. Συνήθως όταν το κάνουμε αυτό είναι γιατί ακόμη δεν πιστεύουμε εμείς οι ίδιοι σε αυτό που θέλουμε και προσπαθούμε υποσυνείδητα να πείσουμε τον εαυτό μας, προσποιούμενοι ότι θέλουμε να βοηθήσουμε τους άλλους! Εάν θέλουμε αληθινά να πείσουμε κάποιον ο καλύτερος τρόπος δεν είναι το να του κάνουμε διανοητικό, θεωρητικό κήρυγμα ("ψηστήρι") αλλά με τη ζωή μας να γίνουμε το ζωντανό και φωτεινό παράδειγμα αυτού που θέλουμε να κηρήξουμε. Όταν καταφέρουμε να «ζούμε» τις ιδέες μας αντί να τις διαλαλούμε, τότε ίσως και οι άλλοι αναρωτηθούν γιατί συμβαίνει αυτό σε εμάς, από που προέρχεται αυτό το "Φως" και η "Αρμονί" στις ζωές μας και ίσως τους δημιουργήσουμε την επιθυμία να κάνουν και αυτοί το ίδιο. Ίσως τότε ενδιαφερθούν να μάθουν τι είναι αυτό που εμείς κάνουμε διαφορετικά από αυτούς (εάν φυσικά είναι συνειδησιακά έτοιμοι να προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο).

Επίσης ας μην μας απογοητεύει το γεγονός ότι ακόμη δεν είμαστε στο επίπεδο που θα θέλαμε να είμαστε. Δηλαδή σε σχέση με αυτά που θέλουμε να πιστέψουμε και με αυτά που πιστεύουμε. Αυτός είναι ο δρόμος της προσωπικής μας ανάπτυξης και όλα θέλουν το χρόνο τους για να συμβούν. Μάλιστα κάθε «προσωρινή» αναντιστοιχία μεταξύ αυτού που θέλουμε να πιστέψουμε και αυτού που πιστεύουμε ας μην μας απογοητεύει αλλά ας το θεωρούμε ως πρόκληση με τη θετική έννοια, ότι είναι για εμάς μια καινούργια ευκαιρία να πάμε τις καινούργιες μας πεποιθήσεις σε μεγαλύτερο βάθος και σύντομα η εξωτερική μας πραγματικότητα θα καθρεφτίζει αυτές τις καινούργιες πεποιθήσεις μας. Όλη αυτήν την προσπάθεια αλλαγής ας τη δούμε σαν μια περιπέτεια, σαν ένα όμορφο ταξίδι αυτογνωσίας.  

Ας είμαστε όμως αισιόδοξοι καθώς όσο ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων «κατακτά» και εσωτερικοποιεί αυτές τις ιδέες, τόσο πιο εύκολο γίνεται και για εμάς να κάνουμε αυτή την εσωτερική μετάβαση. Αυτή η «γνώση» πλέον καθίσταται «κοινό κτήμα» σε υποσυνείδητο ενεργειακό επίπεδο και επηρεάζει ευρύτερα σε κβαντικό επίπεδο όλη τη φυλετική μνήμη. Άρα και το έργο μας γίνεται πιο εύκολο.

Σε πρακτικό επίπεδο θα συμβουλεύαμε όταν κάποιος βρίσκεται σε μια δύσκολη κατάσταση με την υγεία του να έχει απροκατάληπτο νου. Δηλαδή ν’ αφήσει στην άκρη τους φανατισμούς και το δογματισμό. Απροκατάληπτος νους σημαίνει ότι είμαι ανοιχτός στην εσωτερική καθοδήγηση. Δε δεσμεύομαι από τις διανοητικές «ιδέες» μου (δόγμα) για το τι είναι σωστό ή λάθος, ποιά είναι η σωστή ιατρική και ποιά η λάθος. Αφήνω την εσωτερική μου (ανώτερη Θεϊκή) καθοδήγηση να μου υποδείξει τον καταλληλότερο τρόπο ίασης μου. Αυτός μπορεί να περιλαμβάνει τρόπους, ανθρώπους και μέσα που προέρχονται από την κλασσική ιατρική ή από την εναλλακτική. Δεν μας ενδιαφέρει να κάνουμε "ιδεολογικό αγώνα" για ν’ αποδείξουμε ποιά ιατρική είναι σωστή και ποιά λάθος.  Εμάς μας ενδιαφέρουμε ν’ ακούσουμε και ν’ ακολουθήσουμε το Πνεύμα στο δρόμο προς την ίαση μας.

Εάν είναι να χρησιμοποιηθεί η κλασσική ιατρική και αυτό έρχεται μέσα από καθαρή καθοδήγηση του Πνεύματος να είστε σίγουροι ότι θα κατευθυνθούμε (καθοδηγηθούμε) στους καταλληλότερους κλασικούς ιατρούς και οι μέθοδοι τους θα είναι ασφαλείς για εμάς, χωρίς τις παρενέργειες που κατηγορούν την κλασσική ιατρική.

Το πρόβλημα με την κλασσική ιατρική δεν είναι αυτήν καθ' αυτή η ίδια αλλά ότι στρεφόμαστε σε αυτήν σε κατάσταση φόβου και πανικού, εσωτερικής άρνησης και ενεργειακής αντίστασης. Στο επίπεδο αυτό της χαμηλής δόνησης τι περιμένουμε να συμβεί; Τι είδους γιατρούς και υπηρεσίες περιμένουμε ότι θα μαγνητίσουμε; Ασφαλώς αυτά που ταιριάζουν στο χαμηλό επίπεδο που δονούμαστε, αυτό του φόβου και του πανικού. Σε αυτό το δονητικό επίπεδο δεν έχει σημασία τι θα επιλέξουμε. Έχετε την εντύπωση ότι σε αυτήν τη χαμηλή δόνηση εάν στραφούμε στην εναλλακτική ιατρική θα βρούμε τον κατάλληλο θεραπευτή; Σας βεβαιώνουμε πως όχι.  

Άρα το πιο σημαντικό είναι ν’ ανακτήσουμε τη δονητική μας ισορροπία δηλαδή ν’ αφήσουμε πίσω μας τη χαμηλή δόνηση και στη συνέχεια ν’ ανεβάσουμε τη δονητική μας συχνότητα. Μετά από αυτό το ανεβασμένο δονητικό επίπεδο ας στραφούμε στην εσωτερική μας καθοδήγηση και ας αφήσουμε αυτή να μας καθοδηγήσει στον καταλληλότερο, ευκολότερο και αποτελεσματικότερο τρόπο θεραπείας μας, άσχετα εάν αυτός μας φαίνεται πολύ συμβατικός ή λιγότερο (έως καθόλου) συμβατικός.

Μα θα μου πει κάποιος, εάν έχω λάβει μια πολύ άσχημη διάγνωση, μπορώ να είμαι ήρεμος και χαρούμενος για να έχω καλή δόνηση; Όχι, δεν είναι εύκολο αλλά ας δούμε το πράγμα λίγο διαφορετικά. Πιστεύει κανείς ότι με το να παραμείνει φοβισμένος, στεναχωρημένος, κτλ, βοηθάει έστω και στο ελάχιστο στη θεραπεία του; Ασφαλώς και όχι. Εάν ήταν ο φόβος και η στεναχώρια να βοηθήσουν στο παραμικρό, θα λέγαμε να βουτήξετε όλη μέρα σε αυτά τα συναισθήματα. Όμως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Είναι ακριβώς αυτά τα συναισθήματα που έχουν οδηγήσει στην ασθένεια. Είναι επειδή είμαστε «βουτηγμένοι» επί μακρόν στο φόβο, το θυμό, τη δυσαρέσκεια, την απογοήτευση, κτλ, που φτάσαμε εκεί που φτάσαμε. Αυτός είναι ο ενεργειακός λόγος που έχουμε οδηγηθεί στην ασθένεια (που στην ουσία είναι ενεργειακή ανισορροπία). Είναι επειδή επί μακρόν στη ζωή μας έχουμε αποκοπεί από την θεραπευτική Συμπαντική ροή της ενέργειας, ο λόγος που έχουμε οδηγήσει το σώμα μας στην κατάσταση που ονομάζουμε αρρώστια.

Άρα το να παραμένουμε σε αυτήν την αρνητική συναισθηματική κατάσταση, όχι μόνο δε βοηθάει σε τίποτα αλλά αντίθετα επιδεινώνει τα πράγματα.

Ας μη μας απογοητεύει ακόμη και το γεγονός ότι λόγω άγνοιας δημιουργήσαμε αυτήν την ενεργειακή ανισορροπία (ασθένεια) στον εαυτό μας. Ότι έγινε έγινε, δεν έχει κανένα νόημα να κατηγορούμε τον εαυτό μας και γι’ αυτό. Παλαιότερα δεν γνωρίζαμε αυτά που γνωρίζουμε τώρα για το πώς να χρησιμοποιούμε την ενέργεια μας. Συγχωρούμε τον εαυτό μας για ότι έγινε στο παρελθόν και ξέρουμε ότι πάντοτε στο τώρα μπορούμε να κάνουμε μια καινούργια αρχή. Ότι και εάν έγινε το αφήνουμε πίσω μας και στο εδώ και τώρα μας στεφόμαστε σε μια υψηλότερη δόνηση που είναι και η αληθινή φύση του ανώτερου (Θεϊκού) μας εαυτού. Σε αυτό το υψηλότερο δονητικό επίπεδο είναι διαθέσιμη και η λύση (ίαση) που αναζητούμε. Ο τρόπος δεν μας ενδιαφέρει. Είμαστε ανοιχτοί τόσο στην κλασσική ιατρική, όσο και στην εναλλακτική ιατρική ή ακόμη και σε αυτό που λόγω άγνοιας αποκαλούμε «θαύμα». Οι τρόποι του Πνεύματος είναι ακατάληπτοι και μυστήριοι. Εμείς το μόνο που χρειάζεται είναι να μην αντιστεκόμαστε (λόγω άγνοιας και κατώτερων εγωϊκών εμμονών) και βάζουμε εμπόδια στη Δόξα του Θεού. Δηλαδή τη φυσική (υλική) εκδήλωση όλων των καλών του Θεού για εμάς, φυσικά μεταξύ αυτών και της τέλειας υγεία μας. Και Ούτω Γένοιτο (Αμήν)!! 









active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης