English

Το δώρο της Επιθυμίας


Μιλήσαμε στα δύο προηγούμενα κείμενα (θα πρέπει να τα διαβάσετε για την καλύτερη κατανόηση του παρόντος) για τη δύναμη της συνειδητότητας μας, της Εγώ Είμαι συνειδητότητας, η οποία αποτελεί τη μόνη δημιουργική δύναμη που υπάρχει στο Σύμπαν. Αυτή η δύναμη είναι «εσωτερική», είναι η Θεϊκή δύναμη που μας έχει δοθεί, όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση.

Ο Θεός επικοινωνεί μαζί μας μέσω της Εγώ Είμαι συνειδητότητας. Ο Κύριος χτυπάει την πόρτα του οίκου μας μέσω της συνειδητότητας μας. Και πως ακριβώς το κάνει; Μέσω των επιθυμιών μας. Των αληθινών και γνήσιων επιθυμιών μας που εμφανίζονται στην καρδιά μας (συνειδητότητα). Αλλά στην ουσία όταν έχουμε και κάποιο πρόβλημα, ταυτόχρονα έχουμε την επιθυμία της λύσης του. Έτσι όταν εμφανίζεται μια επιθυμία μέσα μας ή προκύπτει ένα πρόβλημα που αναπόφευκτα γεννάει την επιθυμία για επίλυση του, είναι ο Κύριος που μας χτυπάει την πόρτα. Είναι ο Κύριος ως Νυμφίος που εμφανίζεται εν μέσω της νυκτός, όπως λέει και η παραβολή για τις μωρές παρθένες, οι οποίες συμβολίζουν την κατάσταση της συνειδητότητας μας. Όταν αυτή είναι εν υπνώσει, τότε είναι σαν τις μωρές παρθένες που δεν έχουν λάδι στα καντήλια τους (Φως επιγνώσεως) και η παρουσία του Κυρίου τις βρίσκει απροετοίμαστες. Ενώ όταν η συνειδητότητα μας είναι εν εγρηγόρσει, τότε είναι σαν τις σοφές παρθένες που έχουν λάδι (Φως επιγνώσεως) και είναι προετοιμασμένες, περιμένουν τον Κύριο ανά πάσα στιγμή, η συνειδητότητα τους δεν κοιμάται. Περιμένουν τον Νυμφίο Χριστό (Εγώ Είμαι Θεϊκή Συνειδητότητα) για τον μυστικό γάμο, τη μυστική ένωση που λαμβάνει χώρα μέσα στη συνειδητότητα μας, όπως εξηγήσαμε λεπτομερώς στα δύο προηγούμενα κείμενα.

Δυστυχώς για τους περισσότερους ανθρώπους η συνειδητότητα τους είναι εν υπνώσει γιατί ζουν ως επί τω πλείστων στον κόσμο της «αστοχίας» (αμαρτίας). Δηλαδή η συνειδητότητα τους είναι στραμμένη σχεδόν αποκλειστικά στον εξωτερικό κόσμο, στον κόσμο των φαινομένων και όχι εσωτερικά στη συνειδητότητα τους, ως τη μόνη δημιουργική Αρχή και Πηγή που υπάρχει. Έτσι σε αυτήν την κατάσταση «αστοχίας» (αμαρτίας) για τον περισσότερο κόσμο, οι επιθυμίες τους είναι μπελάς και βάσανο μεγάλο, παρά ευλογία. Είναι μπελάς γιατί δεν ξέρουν πώς να τις ικανοποιήσουν καθώς θεωρούν ότι αυτές βρίσκονται στον έξω κόσμο και εκεί πρέπει να δράσουν για να τις ικανοποιήσουν και να τις υλοποιήσουν (αποκλειστικά εστιασμένοι και δρώντες στον κόσμο της αστοχίας). Ή όταν προκύπτει ένα πρόβλημα το «ερωτεύονται» εν αγνοία τους. Μιλούν συνέχεια γι’ αυτό, το αναλύουν, τα βάζουν με τον εαυτό τους ή τους άλλους, κατηγορώντας τους για το πρόβλημα και γενικά είναι εστιασμένοι στο πρόβλημα, στην έλλειψη που αυτό τους δημιουργεί και όχι στη δημιουργική επιθυμία της λύσης του. Αγνοούν ότι την ίδια στιγμή που προκύπτει το πρόβλημα ο Κύριος τους χτυπάει την πόρτα της συνειδητότητας τους σαν επιθυμία λύσης του. Δεν εστιάζουν στην όμορφη επιθυμία που γεννιέται μέσα τους σαν λύση του προβλήματος. Αντίθετα συνεχίζουν να νιώθουν αδύναμοι και ανήμποροι να κάνουν κάτι, αποτυγχάνοντας έτσι ν’ ανοίξουν την πόρτα στον Κύριο για να εισέλθει στον οίκο τους (συνειδητότητα) και να προσφέρει την υπέροχη λύση ή την ικανοποίηση-υλοποίηση των πιο υπέροχων επιθυμιών που όλοι έχουμε για την υλική ζωή μας. Έτσι αφού δεν ξέρει πως  να ικανοποιήσει (λόγω αμαρτίας-αστοχίας) όλες αυτές τις «θεόσταλτες» επιθυμίες, η πλειοψηφία των ανθρώπων είτε καταπιέζει την εμφάνιση τους μέσα τους ή τις απορρίπτει κυνικά σαν ανέφικτες, καταδικάζοντας τον εαυτό τους σε ζωές μετριότητας και σιωπηρής μιζέριας.

Αλλά ο Κύριος ο Θεός μας, δεν μας έδωσε τις επιθυμίες (τις «θεόσταλτες» όπως τις χαρακτηρίσαμε, τις Θεϊκά εμπνευσμένες) για να μας βασανίσει αλλά για να μας ευλογήσει. Είναι η κατάσταση της αμαρτίας (αστοχίας) που έχει αντιστρέψει τα πράγματα. Στη ορθή πνευματική κατάσταση του ανθρώπου και όχι την αντεστραμμένη (που προέκυψε εκ της αστοχίας-αμαρτίας της συνειδήσεως του ανθρώπου), η επιθυμία εμφανίζεται εσωτερικά και εκεί λαμβάνει χώρα και η ικανοποίηση της. Όχι όπως κάνουμε εμείς, που νιώθουμε την επιθυμία εσωτερικά και μετά κοιτάμε εξωτερικά για να βρούμε τρόπο για την ικανοποίηση της. Όλη η δημιουργική πράξη λαμβάνει χώρα εσωτερικά στη συνειδητότητα μας και στη μυστική ένωση με τον Κύριο το Σωτήρα μας (Θεϊκή Συνειδητότητα). Η επιθυμία μας ικανοποιείται και συντελείται (επέρχεται η σωτηρία του Κυρίου) μόνο εσωτερικά στη συνειδητότητα μας, στην Εγώ Είμαι παρουσία μας. Μετά υπάρχει απλά μια μικρή χρονική αναμονή για να τη δούμε να εκφράζεται (προσοχή όχι να δημιουργηθεί, αυτό έχει ήδη γίνει) και στον εξωτερικό υλικό κόσμο με συγκεκριμένη μορφή και τρόπο. Και αναφέρουμε τον Κύριο ως Σωτήρα γιατί η ικανοποίηση της κάθε επιθυμίας μας είναι μια σωτηρία. Μια σωτηρία από ένα πρόβλημα ή μια έλλειψη που γέννησε την επιθυμία ως λύση στο πρόβλημα (πχ υγείας, οικονομικό, σχέσεων, κτλ). Έρχεται ο Κύριος (συνειδητότητα) και ικανοποιεί (υλοποιεί) την επιθυμία μας και έτσι μας «λυτρώνει» από τα δεσμά (πρόβλημα) που δημιούργησε η αστοχία (αμαρτία) μας. Η λύτρωση (σωτηρία) έρχεται μέσα από τη συνειδητότητα και ποτέ απ’ έξω.   

Έτσι τώρα, ο αφυπνισμένος και συνειδητός άνθρωπος ξέρει ότι κάθε επιθυμία του είναι ουσιαστικά ένα δώρο από τους Ουρανούς, είναι η κρούση του Κυρίου στον οίκο του, στην πόρτα της καρδιάς του (συνειδητότητα του). Ξέρει ότι η επιθυμία που εμφανίζεται στην καρδιά του, επειδή είναι δώρο από τον Κύριο, φέρει μαζί της τη Θεϊκή δύναμη και το Θεϊκό σχέδιο για την ικανοποίηση της, για την υλοποίηση της. Ο άνθρωπος απλά με την ελεύθερη του βούληση πρέπει να την αποδεχτεί μέσα στην καρδιά του, μέσα στη συνειδητότητα του. Να πει ναι με όλη του την καρδιά (συνειδητότητα) και έτσι ν’ ανοίξει την πόρτα της συνειδητότητας του στον Κύριο, να υποδεχτεί το Νυμφίο για τη μυστική ένωση, για τον εσωτερικό γάμο. Αυτό είναι καθοριστικής σημασίας να το κατανοήσουμε. Πρέπει να συναινέσουμε με την ελεύθερη μας βούληση για να επιτρέψουμε στον Κύριο να μας προσφέρει το «σωτήριο» Του έργο μέσα στη συνειδητότητα μας. Και το κάνουμε αυτό με το να αποκτήσουμε επίγνωση της λύσης ή της επιθυμίας μας υλοποιημένης μέσα στη συνειδητότητα μας. Με το να είμαστε μέσα στην συνειδητότητα μας σε κατάσταση λύσης. Δηλαδή να νιώθουμε ότι η δουλειά έχει γίνει, έχει τελειώσει (τώρα, όχι σε κάποια στιγμή στο μέλλον). Να νιώθουμε σ’ εκείνη την ευφορική συναισθηματική κατάσταση που γεννάει η σιγουριά και εμπιστοσύνη από τη λύση του προβλήματος και την ικανοποίηση της επιθυμίας μας. Μόνο όταν θα μπούμε συνειδησιακά και θα παραμείνουμε σε αυτήν την κατάσταση έχουμε ενωθεί με τον Κύριο και έχουμε βιώσει τη λύτρωση και σωτηρία μας.  

Αφού συναινέσει μέσα στην συνειδητότητα του και ουσιαστικά συνεργήσει, ο αφυπνισμένος πνευματικά άνθρωπος, δηλαδή ο αναμάρτητος (εύστοχος) άνθρωπος, στη συνέχεια ποτέ δεν αναρωτιέται για τον τρόπο με τον οποίο θα υλοποιηθεί η επιθυμία του στον εξωτερικό κόσμο, το πώς αυτή θα εκφραστεί στον υλικό κόσμο. Ξέρει ότι το σχέδιο υλοποίησης της επιθυμίας του ανήκει στο Θεό (Σύμπαν), δεν είναι δική του δουλειά και υποχρέωση να βρει τον τρόπο. Δεν είναι δικός του αγώνας, ούτε δικό του φορτίο η υλοποίηση της επιθυμίας του, όπως δυστυχώς έχει καταντήσει να είναι η επιθυμία για τον άστοχο άνθρωπο μέσα στον κόσμο της αμαρτίας (αστοχίας) δηλαδή τον εξωτερικό υλικό κόσμο. Ο αφυπνισμένος άνθρωπος ξέρει ότι δεν έχει νόημα να θέλει να ξέρει τους (μυστικούς) τρόπους του Θεού στην εκδήλωση της υλοποίησης της επιθυμίας του καθώς αυτοί τις περισσότερες φορές ξεπερνούν την ανθρώπινη κατανόηση του. Απλά αποδέχεται την ευλογία ότι το σχέδιο του Θεού είναι απόλυτα σίγουρο και ασφαλές (τέλειο για την ακρίβεια) για αυτόν και επαφίεται σε αυτήν την εσωτερική εμπιστοσύνη και σιγουριά. Όπως έλεγε και μια γερόντισσα, «Θεέ μου δε Σε καταλαβαίνω πάντοτε αλλά Σε εμπιστεύομαι πάντοτε».

Ο αναμάρτητος (εύστοχος) άνθρωπος, γνωρίζει το «μυστικό» (το αληθινό μυστικό) της συνειδητότητας και αποδέχεται τις επιθυμίες του ως Θεϊκά δώρα, Θεϊκές ευλογίες. Προικισμένος με αυτήν τη γνώση, με αυτήν την κατανόηση, ότι ήδη έχει λάβει τα δώρα των επιθυμιών του και της ικανοποίησης τους μέσα στη συνειδητότητα του, συνεχίζει τη ζωή του ήρεμα και ειρηνικά. Δεν έχει άγχος και αγωνία για το τι θα γίνει με τις «υποθέσεις» του, με όλες τις επιθυμίες που έχει για μια «καλύτερη ζωή». Ξέρει ότι με τη μυστική ένωση μέσα στη συνειδητότητα του, έχει γίνει η «σύλληψη» της επιθυμίας του, έχει επέλθει η πνευματική κυοφορία. Η επιθυμία του τώρα είναι «λεφτά στην τράπεζα» όπως αναφέραμε χιουμοριστικά και στο προηγούμενο κείμενο και αυτό του δίνει μεγάλη ηρεμία, χαρά, σιγουριά και αυτοπεποίθηση.

Όλη αυτή η κατανόηση τον οδηγεί σε μια άλλη συνειδησιακή κατάσταση, αυτή της δοξολογίας και της ευχαριστίας. Δίνει ευχαριστίες στον Κύριο για το δώρο των επιθυμιών του, των Θεϊκά ευλογημένων-εμπνευσμένων επιθυμιών του. Δίνει ευχαριστίες και δοξολίες που έχει αυτές τις υπέροχες επιθυμίες, που τον/την κάνουν και νιώθει υπέροχα συναισθήματα. Δίνει ευχαριστίες και δοξολογίες στο Θεό που οι επιθυμίες του είναι ήδη πραγματοποιημένες άσχετα εάν έχουν εμφανιστεί στον υλικό κόσμο ή είναι ακόμη στην κατάσταση της πνευματικής κυοφορίας. Ξέρει ότι η επιθυμία του είναι ήδη «τελειωμένη δουλειά» μέσα στη συνειδητότητα του και αυτό είναι η μεγαλύτερη σιγουριά του, γι’ αυτό και δίνει ευχαριστίες και δοξολογεί το Θεό.

Αυτό το είδος της ευγνωμοσύνης είναι γνήσιο και αυθεντικό γιατί δεν γίνεται σαν τεχνική με απώτερο σκοπό κάτι άλλο. Όσοι ασχολείστε με τις διδασκαλίες του νόμου της έλξης, είναι πολύ πιθανό, να έχετε διαβάσει την προτροπή και παρότρυνση από διάφορους δασκάλους του νόμου, να δίνεται ευχαριστίες για αυτά που ήδη κατέχετε στην υλική σας ζωή. Στη λογική ότι με αυτόν τον τρόπο εστιάζεστε σε αυτά που έχετε και όχι στην έλλειψη τους. Και εκ πρώτης όψεως αυτή η προτροπή ακούγεται σωστή και χρήσιμη. Μόνο που στην πράξη για τους περισσότερους ανθρώπους αυτό δε δουλεύει γιατί ήδη είναι δυσαρεστημένοι με αυτό που τους λείπει και η εκτέλεση της «τεχνικής της ευγνωμοσύνης» δεν κρατάει για πολύ. Είναι ακριβώς όπως οι θετικές δηλώσεις που λέμε αλλά από μέσα μας δεν τις πολυπιστεύουμε. Ενώ αντίθετα όταν καταλάβουμε τι εστί η Εγώ Είμαι συνειδητότητα μας και έχουμε το βίωμα της εσωτερικής ένωσης και της σιγουριάς και εμπιστοσύνης που αυτή δημιουργεί, τότε γεμίζουμε αυθόρμητα με τα συναισθήματα της ευγνωμοσύνης γιατί μέσα στη συνειδητότητα μας βιώνουμε ήδη την πλήρη ικανοποίηση της επιθυμίας μας από τη σύλληψη της (μέσα από το μυστικό γάμο). Είμαστε ενθουσιασμένοι από το βίωμα ότι η επιθυμία μας έχει ικανοποιηθεί και τακτοποιηθεί Θεϊκά δηλαδή με τον καλύτερο τρόπο. Και επειδή η ματιά μας συνεχίζει να είναι «εσωτερική» (δηλαδή εύστοχη και αναμάρτητη) ακόμη και όταν έχουμε επιστρέψει από το εσωτερικό ταξίδι της συνειδητότητας μας και επανερχόμαστε στο συνηθισμένο εξωτερικό υλικό κόσμο της καθημερινότητας, είμαστε συνεχόμενα χαρούμενοι και ευχαριστημένοι για ότι έχει συντελεστεί εσωτερικά και τότε αυθόρμητα δίνουμε ευχαριστίες και εκφράζουμε δοξολογίες στο Θεό για την καλοσύνη και τα δώρα Του (μέσω Συνειδητότητας)  προς εμάς.

Είναι αυτό το πολύ απλό και λιτό «σ’ ευχαριστώ Πατέρα που με άκουσες» που έλεγε ο Χριστός κάθε φορά που προσευχόταν και εσωτερικά απευθυνόταν στον Πατέρα (Συνειδητότητα) με κάποιο αίτημα για να εισακουσθεί. Ο Πατέρας εντός μας είναι η Θεϊκή Συνειδητότητα που καθιστά τα πάντα δυνατά. Μέσα στην οποία Θεϊκή Συνειδητότητα εναποθέτουμε το σπόρο (σπέρμα) της επιθυμίας της εξατομικευμένης μας συνειδητότητας, της Εγώ Είμαι παρουσίας μας. «Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας μέσα σ’ Εμένα», όπως έλεγε πάλι ο Χριστός περιγράφοντας την κατάσταση της ενότητας με τη Θεϊκή Συνειδητότητας («Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα, μόνο που ο Πατέρας είναι μεγαλύτερος»).

Αυτή η εσωτερική (αναμάρτητη-εύστοχη) στάση του συνειδητού ανθρώπου απέναντι στις επιθυμίες του, τις Θεϊκά χορηγημένες και εμπνευσμένες επιθυμίες του δηλαδή η στάση του να δίνει ευχαριστίες για τα πράγματα τα οποία δεν έχουν εμφανιστεί-εκφραστεί ακόμη στον εξωτερικό κόσμο αλλά τα έχει «δει» με τα πνευματικά του μάτια στον εσωτερικό κόσμο της συνειδητότητας του, ανοίγει ακόμη περισσότερο το «παράθυρο των ευκαιριών» από τους Ουρανούς στη ζωή του. Επιτρέπει έτσι η ροή των δώρων και των χορηγιών (ευλογιών) από τους «Ουρανούς» να είναι συνεχής και πέρα από τα επίπεδα της συνηθισμένης «ανθρώπινης» κατανόησης και προσδοκίας του.

Προσοχή επαναλαμβάνουμε, αυτή η στάση ευχαριστίας-δοξολογίας δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει σαν τεχνική, σαν ένα μέσο με απώτερο σκοπό να μας οδηγήσει σε κάποια επιθυμητά αποτελέσματα (άσχετα που αυτό θα συμβεί σαν συνέπεια στη συνέχεια). Δηλαδή με κάποιο (ανθρώπινο) τρόπο να προσπαθήσουμε να «εκβιάσουμε» τους Ουρανούς και ν’ αποσπάσουμε αυτό που θέλουμε. Μια τέτοια προσπάθεια δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα γιατί πολύ απλά οι Ουρανοί (Θεϊκή Συνειδητότητα) δεν βιάζονται. Και δεν βιάζονται (δηλαδή δεν ξεγελιούνται) γιατί πολύ απλά πάντοτε εναποθέτουμε στη συνειδητότητα μας αυτό που αληθινά πιστεύουμε και νιώθουμε μέσα μας. Έτσι όταν προσπαθούμε να ξεγελάσουμε τους Ουρανούς, να τους πιέσουμε (εκβιάσουμε) κάνοντας την ευχαριστία μια άλλη τεχνική ώστε να αποσπάσουμε κάτι, αυτό που αληθινά λέμε σε επίπεδο συνειδητότητας είναι ότι δεν πιστεύουμε ότι θα λάβουμε αυτό που θέλουμε, ότι έχουμε αμφιβολίες, γι’ αυτό και προσπαθούμε να το σιγουρέψουμε με τις ενέργειες μας. Ή ότι δεν πιστεύουμε ότι θα λάβουμε αυτό που θέλουμε στον κατάλληλο χρόνο και με τον τέλειο «Θεϊκό» τρόπο, γι’ αυτό και προσπαθούμε να «επισπεύσουμε» τα πράγματα, να ελέγξουμε και το κανάλι μέσω από το οποίο θα έρθει υλοποιημένη η επιθυμία μας. Και φυσικά η συνειδητότητα μας επιστρέφει αυτό με το οποίο την εντυπώνουμε δηλαδή περισσότερες αμφιβολίες και φόβο ότι δεν θα ικανοποιηθούν οι επιθυμίες μας και φυσικά μεγαλύτερη χρονική καθυστέρηση ή και πλήρη ματαίωση (αποβολή).

Εάν την ευχαριστία-δοξολογία την κάνουμε σαν τεχνική σημαίνει ότι δεν έχουμε καταλάβει βαθύτερα το θέμα της Εγώ Είμαι συνειδητότητας. Η ματιά μας είναι πάλι στραμμένη στον εξωτερικό κόσμο και μέσω της καινούργιας «τεχνικής» (ή όπως αλλιώς θέλετε να τη βαφτίσετε) προσπαθούμε να «καταφέρουμε» να έχουμε αυτό που μας λείπει στον έξω κόσμο. Τώρα ακούσαμε, διαβάσαμε για τη συνειδητότητα, πχ θα εφαρμόσουμε τη συνειδητότητα, όπως μας προτείνει το Σύστημα Μορφογένεσις με αυτά τα κείμενα. Όχι δεν είναι αυτό. Εάν το όλο ζήτημα το μετατρέψουμε σε τεχνική θα έχουμε επιστρέψει στην υπό όρους συνειδησιακή κατάσταση που βιώνουμε στη συνηθισμένη καθημερινότητα μας. Όταν λέμε υπό όρους, εννοούμε τη συνηθισμένη στάση μας που λέει, «θα κάνω αυτό για να συμβεί το άλλο». Δηλαδή θα εμπλακώ σε κάποιου είδους δράση στον εξωτερικό κόσμο για να κάνω τα πράγματα να συμβούν. Η Συνειδητότητα δεν είναι αυτό. Η εσωτερική ένωση, ο μυστικός γάμος είναι μια κατάσταση άνευ όρων καθώς δεν χρειάζεται καμιά προϋπόθεση, καμιά συνθήκη για να συμβεί. Υπάρχει αφ’ εαυτής και είναι διαθέσιμη σε εμάς συνέχεια, είναι η αληθινή μας φύση που μας προσφέρει τα πάντα άκοπα και χωρίς προσπάθεια. Γι’ αυτό είμαστε ευγνώμονες γιατί μας προσφέρει-εμπνέει τα δώρα-επιθυμίες μας και ταυτόχρονα είναι αυτή που τα υλοποιεί στον εξωτερικό κόσμο. 

Έτσι με αυτήν τη στάση της αυθεντικής και ειλικρινούς ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας για τη Συνειδητότητα, ο συνειδητός αναμάρτητος (εύστοχος) άνθρωπος χτίζει μια πολύ στερεή γέφυρα μεταξύ Ουρανού και γης δηλαδή μεταξύ πνευματικού (αόρατου) και υλικού (ορατού) κόσμου. Αυτή είναι και η πεμπτουσία της ζώσας πίστης και η διαφορά της από την «τυφλή», «δογματική» πίστη. Η ζώσα πίστη, όπως το λέει και η λέξη είναι ζωντανή πίστη γιατί βασίζεται στο προσωπικό βίωμα που έχει προκύψει εσωτερικά (εσωτερική ένωση, μυστικός γάμος) και όχι δογματικά επειδή κάποια εξουσία (πχ θρησκευτικοί ηγέτες και ιερείς) μας ζητάει να είμαστε πιστοί ή επειδή το διαβάσαμε κάπου. Αυτού του είδους η πίστη, η δογματική, διανοητική μετατρέπεται σε τυφλή πίστη (δηλαδή πίστη που δεν βασίζεται σε βίωμα, πίστη που δεν προκύπτει από κάτι που έχουμε «δει-βιώσει» αληθινά, συνειδησιακά). Έτσι πολύ εύκολα αυτή μετατρέπεται σε φανατισμό και δυστυχώς μπορεί να γίνει η αιτία για μεγάλες φρικαλεότητες (πχ διάφοροι θρησκευτικοί πόλεμοι και σφαγές στην ιστορία του ανθρώπου).

Άρα αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από αυτό το κείμενο είναι ότι όταν προκύπτουν οι επιθυμίες μας και αυτό ευτυχώς γίνεται όλη την ώρα, αυτές πρέπει να γίνουν μια ακόμη αφορμή για χαρά και εορτασμό από την πρώτη στιγμή που τις νιώθουμε και αποκτούμε επίγνωση τους, καθώς σηματοδοτούν την επίσκεψη του Κυρίου μέσα στη συνειδητότητα μας. Την επίσκεψη του Κυρίου φορτωμένου με δώρα (επιθυμίες) προς εμάς. Τι άλλο καλύτερο από αυτό για να είμαστε γεμάτοι χαρά και να πανηγυρίζουμε. Πάντοτε όμως με την προϋπόθεση ότι παραμένουμε αναμάρτητοι (εύστοχοι) και δεν στρέφουμε αποκλειστικά τη ματιά μας στον κόσμο της αστοχίας-αμαρτίας (εξωτερικό κόσμο). Γιατί όταν παραβιάζουμε αυτήν την εσωτερική συνθήκη, όπως είπαμε και στην αρχή αυτού του κειμένου, οι επιθυμίες τότε μας γίνονται βάρος και ασήκωτο φορτίο, ένας μεγάλος μπελάς γιατί δεν ξέρουμε πώς να τις ικανοποιήσουμε-υλοποιήσουμε. Έχουμε αποκοπεί από την εσωτερική σύνδεση και τη Γνώση ότι αυτό είναι δουλειά και Έργο του Θεού, του Κυρίου και Σωτήρα μας η ικανοποίηση και υλοποίηση τους. Τότε δε νιώθουμε χαρά για τις επιθυμίες μας γιατί όταν αρχίζουμε και σκεφτόμαστε το πώς θα τις ικανοποιήσουμε ή εάν θα έχουμε τα μέσα και τον τρόπο για να τις υλοποιήσουμεμ τότε συσκοτιζόμαστε και απογοητευόμαστε. Ή και ακόμη περισσότερο, ορμώμενοι από το παρελθόν μας πιστεύουμε (πεποίθηση) ότι πάλι θα βιώσουμε την ίδια γνωστή απογοήτευση της μη ικανοποίησης τους, όπως έγινε τόσες φορές στο παρελθόν μας και αυτό δυστυχώς έχει γίνει ένα μεγάλο εμπόδιο μέσα μας που πρέπει να το αφήσουμε πίσω μας πλέον γιατί τώρα ξέρουμε καλύτερα.

Ξέρουμε την αλήθεια της Συνειδητότητας. Και όπως είπε ο Χριστός, «γνωρίσατε την αλήθεια και αυτή θα σας απελευθερώσει». Γνωρίζουμε τώρα που βρίσκεται η λύτρωση και σωτηρία μας. Οπότε τώρα που γνωρίζουμε την αλήθεια και αυτή αναπόφευκτα θα μας απελευθερώσει, ας δίνουμε ευχαριστίες και δοξολογίες από την πρώτη στιγμή που εμφανίζεται μια επιθυμία μέσα στη συνειδητότητα μας γιατί αυτή σηματοδοτεί την εμφάνιση του Κυρίου στην πόρτα μας (συνειδητότητα μας), φορτωμένου με τα πιο υπέροχα δώρα. Τι άλλο καλύτερο από αυτό για να χαιρόμαστε, δοξολογούμε και ευχαριστούμε το Θεό για το δώρο της ζωής που απολαμβάνουμε, για το δώρο των επιθυμιών μέσω των οποίων εκφράζεται τελικά η ίδια η ζωή στον εξωτερικό υλικό κόσμο!!              









active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης